Waiting for Godot varoluşçu bir oyundur ve hayatın anlamını sorular. Beckett’in waiting for Godot’u Vlademir ve Estragon adlı iki karakterin Godot adında kim olduğunu, hatta neden beklediklerini bile bilmedikleri birini beklemekle geçen zamanlarını anlatır. Bu iki karakter her gün aynı şeyi yaşar (circular plot) ve aralarında doğru düzgün bir iletişim yoktur. Dekor sadece ağaç yol ve taştan oluşmaktadır. Oyunda karakterlerin geçmişiyle alakalı her hangi bir bilgiye de sahip değiliz. Varoluş Existentialist Drama’nın sorguladığı şey eğer kesin bir bilgi, ahlak değerler ve gerçekler yoksa hayatın anlamı nedir, var olduğumuzu nasıl biliyoruz sorularıdır. Oyunun amacı insanları bireysel olarak hayatın anlamını sorgulamaya yöneltmektir, hayata anlam veren bizleriz ve eğer bunu yapmıyorsak hayat anlamsız ve rutinlerle doludur. Oyunda dramatic realism de oluduğu gibi exposition, conflicts ve complications, climax veya resolution yoktur. Oyunda biz yine dilin ne kadar önemli olduğunu görüyoruz çünkü dil olmadan diğer insanlarla iletişime geçemeyiz. Varlık dille önemlidir.
Vladimir ve Estragon neden beklediklerine ya da Godot'nun kim olduğuna dair hiçbir fikre sahip değildir. Daha önce onu hiç görmemişlerdir. Hatta Godot'nun yaşayıp yaşamadığını da bilmezler. Sanki hayatları buna bağlıymış gibidir. Her günün sonunda bir haberci çocuk gelir ve Godot'nun bu akşam gelemeyeceğini, ancak kesinlikle yarın geleceğini söyler. Bu da onlara her gün yeniden sahte bir umut verir. Ben, insanların Tanrı'ya olan inançlarını kaybetmesiyle birlikte, buradaki Godot karakterinin Tanrı'yı temsil ettiğine inanıyorum; ancak o hiçbir zaman gelmez. Vladimir ve Estragon bir şekilde Godot'nun gelmeyeceğinin farkındadır, fakat bunu dile getirmezler. Her gün aynı döngü tekrar eder ve onlar umutsuzca kurtarılmayı beklerler. Gitmek isterler, ancak bunu yapacak cesarete sahip değildirler. Hayatlarını sürdürebilmek için bu iki karakter beklemek zorundadır, çünkü başka ne yapacaklarını bilmezler. Bu nedenle, bence insanlar da Godot gibi hayatlarında asla gerçekleşmeyeceğini bildikleri şeyleri beklerler. Godot; mutluluk, bilgi, para, şöhret, zenginlik, güç, huzur, umut, sağlık ya da özgürlük gibi bir insanın, ona hiçbir zaman ulaşamayacağını bilse bile özlemle beklediği herhangi bir şeyi temsil edebilir. İnsanlar yaşayabilmek için hayata bir anlam bulmak zorundadır ve bazen imkansız olanın hayalini kurarlar. Bu hayaller hiçbir zaman gerçekleşmese bile, tıpkı Vladimir ve Estragon'un Godot'yu bekleyerek yaşamlarına bir amaç bulmaları gibi, insanlara yaşamaya devam etmek için bir neden verir.
ESTRAGON- Ya gelmezse?
VLADIMIR- Biz de yarın geliriz.
ESTRAGON- Sonra da öbür gün.
VLADIMIR- Kimbilir.
ESTRAGON- Ve böylece sürer gider.
VLADIMIR- Yani...
ESTRAGON- O gelene kadar.
VLADIMIR- Çok acımasızsın.
ESTRAGON- Dün de geldik.
...
ESTRAGON- Bu akşîun olduğundan emin mism?
VLADIMIR- Neyin?
ESTRAGON- Beklememiz gerektiğinin.
VLADIMIR- Cumartesi, dedi. (Birsüre.) Sanırım.
ESTRAGON- Mesaiden sonra.
VLADIMIR - Bir yere not almışımdır.
...
ÇOCUK (bir solukta.)- Bay Godot bana size bugün gelemeyeceğini, ama yarm kesinlikle geleceğini söylememi söyledi.
VLADIMIR - Hepsi bu kadar mı?
ÇOCUK- Evet, Bayım.
Gelmeyecek birini beklemek mi zor ya da değiştiremeyeceğin bir durumun düzelmesini beklemek mi? Karar vermek zor elbette. Ama sanırım en kötüsü kendini insanların gözünde bir böcek gibi hissetmek hem de sıradan değil, ölünce rahatlayacakları bir böcek.
İnsan hep bekler. Bazen olmayacak bir hayali bekler. Bazen olmayacağı birine dönüşmeyi bekler. Kim bilir olmayacak olan hayal veya hiçbir zaman dönüşemeyeceği kişi olmayı beklemektir onu hayatta tutan?
ESTRAGON- Ya gelmezse?
VLADIMIR- Biz de yarın geliriz.
ESTRAGON- Sonra da öbür gün.
VLADIMIR- Kimbilir.
ESTRAGON- Ve böylece sürer gider.
VLADIMIR- Yani...
ESTRAGON- O gelene kadar.
VLADIMIR- Çok acımasızsın.
ESTRAGON- Dün de geldik.
...
ESTRAGON- Bu akşîun olduğundan emin mism?
VLADIMIR- Neyin?
ESTRAGON- Beklememiz gerektiğinin.
VLADIMIR- Cumartesi, dedi. (Birsüre.) Sanırım.
ESTRAGON- Mesaiden sonra.
VLADIMIR - Bir yere not almışımdır.
...
ÇOCUK (bir solukta.)- Bay Godot bana size bugün gelemeyeceğini, ama yarm kesinlikle geleceğini söylememi söyledi.
VLADIMIR - Hepsi bu kadar mı?
ÇOCUK- Evet, Bayım.
"Gidemeyiz."
"Neden?"
"Godot'yu bekliyoruz."
"Doğru."