Alışveriş listesi yapmak vs Reyonlarda ilham beklemek
Valla en güzeli online alışveriş. Biliyorum şimdi bu yorumu okuyanlar aman dokunmadan görmeden alamam falan diyecekler ama kapağı kapalı hiçbir şeyi görmeye veya dokunmaya ihtiyacımız yok bence. Deterjanlar, çöp poşetleri, kahve, kuruyemiş içecekler paketli gıdalar - ki paketli gıda dediğime bakmayın benim tercihim sütaş ve hiçbir katkı maddesi olmayan harika bir markamız, bayılıyorum. Bu yüzden de sütaş ürünleri dikkat edin hızlı tüketmezseniz çabuk bozulur. Çok nadir marketlerden alışveriş yapar, bazen de pazara giderim ama çoğunlukla ekle sepete, gelsin kapına kafasındayım. İnanılmaz zaman kazandırıyor, ayrıca sürekli de bir indirim oluyor. Az önce sepetimi yaparken Jacobs filtre kahve ekledim sepetime, bu arada Amazon'dan bile daha ucuzdu. Üstüne bir de 1300 TL olan sepetime 250tl indirim aldım. Kahve bildiğiniz bedavaya geldi. Ürün alırken not düşüyorum lütfen STK yakın olmasın diye onu bile dikkate alıyorlar. Bazen eksik ürün oluyor veya bozuk bir avakado, normal kaşılıyorum çünkü bazı ürünler sürprizli ama böyle durumlarda da yüzde yüz para iadesi aldım şimdiye kadar. Neredeyse sıfıra yakın sorun yaşadığım yer GETİR, MİGROS için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. O yüzden Getir'den 10 alışveriş yapıyorsam ayda ki kesin yapıyorum Migros en fazla 3'te kalıyor.
Benim Kontrolümde vs Benim kontrolümde değil
Geçenlerde 2-3 yıldır görüşmediğim eskiden çok yakın olduğum artık kalben çok uzak olduğum bi arkadaşımla karşılaştım. Metroya binecekken o beni görüp durdurdu naber falan tarzı. Neyse ayaküstü biraz konuştuk gözlerinin içine baka baka "Artık insanları sevmiyorum." dedim. İnsanlarla iletişim kurdukça kırılıyor insan, üzülüyor ve sürekli bir alanına müdahaleye maruz kalıyor. Bizim arkadaşlık anlayışımız normal değil, bunun aslında çok önceleri de farkındaydım ama enerjim ve tahammülüm vardı ki devam etti birçok arkadaşlığım ama artık gerçekten yok denecek kadar az. Ayrılırken görüşmek istersen ara gibi bi şey söyledi, hadi kendine iyi bak dedim sadece. Anlamıştır sanırım. Çünkü kimseye ne yapıyorum, ne ediyorum, nasıl yaşıyorum anlatmak istemiyorum. Ne onayınıza, ne yargılamalarınıza ne de kınamalarınıza ihtiyacım var. İnsan az insan çok huzur olduğunu anlıyor ama bunu anlayana kadar çok yollardan geçiyor. Bazı arkadaşlıklar hele o kadar toksik bir hale geliyor ki sana ne kadar zarar verdiğini çok uzun zaman sonra anlıyorsun. Eskiden kontrolümde değildi bazı durumlar fakat artık benim kontrolümde ve bu yüzden kimseye minnet etmiyorum ve artık zoraki görüşmelerde bile saat sayıyorum bitse de gitsem diye. Madem böyle hissediyorum, o zaman bunu kendime neden yapmalıyım? Şu anda hissiyatım bu yönde çünkü yaşadığım çok fazla olumsuz durumun bunda etkisi büyük sonrasında nasıl olur bilmiyorum ama halimden şikayetçi değilim.