Godot'yu Beklerken vs Dönüşüm
Waiting for Godot varoluşçu bir oyundur ve hayatın anlamını sorular. Beckett’in waiting for Godot’u Vlademir ve Estragon adlı iki karakterin Godot adında kim olduğunu, hatta neden beklediklerini bile bilmedikleri birini beklemekle geçen zamanlarını anlatır. Bu iki karakter her gün aynı şeyi yaşar (circular plot) ve aralarında doğru düzgün bir iletişim yoktur. Dekor sadece ağaç yol ve taştan oluşmaktadır. Oyunda karakterlerin geçmişiyle alakalı her hangi bir bilgiye de sahip değiliz. Varoluş Existentialist Drama’nın sorguladığı şey eğer kesin bir bilgi, ahlak değerler ve gerçekler yoksa hayatın anlamı nedir, var olduğumuzu nasıl biliyoruz sorularıdır. Oyunun amacı insanları bireysel olarak hayatın anlamını sorgulamaya yöneltmektir, hayata anlam veren bizleriz ve eğer bunu yapmıyorsak hayat anlamsız ve rutinlerle doludur. Oyunda dramatic realism de oluduğu gibi exposition, conflicts ve complications, climax veya resolution yoktur. Oyunda biz yine dilin ne kadar önemli olduğunu görüyoruz çünkü dil olmadan diğer insanlarla iletişime geçemeyiz. Varlık dille önemlidir.
Modern Oyunlar vs Retro Oyunlar
Retro oyunların yeri her zaman bir başkadır. Supaplex, Super Mario, Volfied, Xball, Pacman ve daha nicesi. Evet grafikleri çok basit ama çok samimi ve sıcak gelir. Hala ara sıra açar oynarım. Nostaljisi çok tatlıdır. Modern oyunların çok daha iyi görsel efektlere ve grafiklere sahip olması zaten bilinen bir gerçek. Ayrıca bazı modern oyunlar dizifilm gibiler. Hatta bazıları o kadar çok oynanıyor ve seviliyor ki dizileri çekiliyor. Mesela, The Last of Us veya Fallout gibi.