Yazılma sırasıyla Madame Bovary (1856), Anna Karenina (1878), Aşk-ı Memnu (1900). Benzer kadın hikayeleri ve sonları olan romanlar. 3 roman da 1850-1900 yılları arasında yayınlanmıştır. Haliyle hikayenin orijinali Madame Bovary’de. Diğerleri onu takip etmiş :)
Emma, Madame Bovary (1856) romanında eğitimli, geleneksel bir kadındır ve roman boyunca romantizmi deneyimlemeyi arzular. Hayatı boyunca romanlarda okuduğu ideal aşkı ve yaşamı arar. Bu nedenle, büyük romantik beklentilerle dul bir doktor olan Charles Bovary ile evlenir; çünkü zihninde Charles’ı prens eşine dönüştürür ve çiftliğin angaryasından onun Tostes’teki krallığına kaçar. Ancak bu hayal evlilik, onun mutsuzluğunun başlıca nedenlerinden biri hâline gelir. Başka bir deyişle, kusurlu evliliğinde kendisini kapana kısılmış hisseder. Bu yüzden umutsuzluğuna karşı mücadele etmek zorundadır. Böylece yasak meyveyi yemenin peşine düşer. Romanda Emma, kocasının ona sunduğu hiçbir şeyden asla tatmin olmayan, dik başlı ve şımarık bir kadın olarak sürekli tasvir edilir. Flaubert bunu bilinçli olarak yapıyor görünmektedir; çünkü okuyucunun Emma’yı sorunlu biri olarak görmesini ve buna inanmasını ister. Zira kocası ilgili, anlayışlı ve sevgi dolu görünürken, Emma her zaman geçici arzuların peşindedir.
Evlilik Emma’nın beklenti ve hayallerini karşılamayınca, hem ahlaki hem de maddi anlamda kocasını aldatmaya başlar. Ancak zina konusunda suçlanacak tek kişi Emma değildir; çünkü kocası da onun başka erkeklerle etkileşime girmesini teşvik eder. Charles’ın, karısını Rodolphe ile ata binmeye yönlendirdiği ve Léon ile Rouen’de ikinci gece kalmasına izin verdiği açıktır. Emma’nın romantizm ya da belki de macera arayışında olduğu tartışmasız görünmektedir; fakat erkekleri baştan çıkaran taraf o değildir. Tam tersine, ondan yararlanmak için etrafında dolaşan erkekler tarafından baştan çıkarılır.
Emma, kocasına saygı duymaz ya da onu sevmez; çünkü Charles, onun beklediği şekilde başarılı değildir ve bu durum Emma’da duygusal bir açlığa yol açar. Bu nedenle, zihnindeki ideal erkek figürlerine uygun, güçlü ve hayranlık uyandıran birini arayarak kendisini özel ve yüceltilmiş hissetmek ister. Emma yalnızca kocasını aldatmakla kalmaz, aynı zamanda onun haberi olmadan sürekli borç da alır. Evini gösterişli mobilyalarla döşemek, kıyafetlerini ve mücevherlerini değiştirmek konusunda büyük bir coşku duyar; çünkü hayatındaki eksik parçayı tamamlamaya çalışmaktadır. O bir kadındır ve bu durum onun kendisini yarım hissetmesi için oldukça makul bir nedendir. Kendini telafi etmek için bir erkek çocuk doğurmak ister; ancak bu arzusu da gerçekleşmez. Eğer bir erkek çocuk sahibi olursa, doğum sayesinde mükemmel, tamamlanmış ve özgür olabilecektir; bu nedenle bir kız çocuk doğurması da evliliğinin bir başka hayal kırıklığı olur.
Kısacası, Emma’nın kederi ve can sıkıntısı romanın sonuna kadar asla hafiflemez ve umutsuzluğu büyüdükçe giderek daha yıkıcı bir hâle gelir. Geleceğin ona neler getireceğini öngöremez ve yanlış kararları nedeniyle borçların içinde boğulur. Bu da onu yavaş yavaş kaçınılmaz sonuna sürükler. Onun eylemleri yalnızca kendi hayatını mahvetmekle kalmaz, aynı zamanda kızı ile kocası Charles üzerinde de yıkıcı etkiler bırakır.
Emma, her şeyin en iyisini hak ettiğini düşünür. Tutkulu bir şekilde sevmek ve sevilmek ister; bu yüzden evliliğin üzerinden bir süre geçtikten sonra hayatının rutinlerinden dolayı hayal kırıklığına uğrar. Emma, özgür olmasını engelleyen sınırlılıklarının farkına varır: Ne kadar çabalarsa çabalasın, maddi açıdan tek başına hayatta kalmaya asla yetmeyecek ve her zaman kocasına bağımlı olacaktır.
Sonunda Emma kendisini arsenikle zehirler; bu, intihar etmek için tuhaf bir seçimdir, çünkü en az bir hafta boyunca acı çeker. Kendi cezasını kendisi verir ve son ana kadar derin acılar içinde günahlarının bedelini öder. Kendi yaşamına son vermeyi seçerek, ataerkil toplumun üyelerinin onu yargılamasına ya da cezalandırmasına izin vermez. Ancak yine de bir bakıma kurbandır; çünkü ataerkil bir çevrede hayatta kalmayı başaramaz. Kendini öldürmek, sahip olduğu tek güçtür ve onu kullanır.
Anna Karenina romanı da karakterin trafında şekillenen umutsuz bir aşk üçgenini anlatır. Evli bir kadın olan Anna, varlıklı Kont Vronski ile tutkulu bir ilişkiye sürüklenir. Şaşırdık mı? Bence hayır :) Anna Karenina’nın Vronski ile yaşadığı ilişkinin giderek çıkmaza girmesi, tabii ki toplum tarafından dışlanması, oğlundan ayrı kalması ve geleceğe dair umudunu kaybetmesi sonucunda derin bir ruhsal bunalıma sürüklenir. Sonunda ise bir tren istasyonunda kendisini raylara atarak yaşamına son verir.
Emma da Anna da evliliklerinin beklentilerini karşılamadığını düşünür.
-Emma romantik hayallerinin yıkılmasıyla mutsuz olur.
-Anna ise sevginin ve duygusal yakınlığın eksikliğinden dolayı mutsuzdur.
-Erkeklerin sadakatsizliği çoğu zaman görmezden gelinirken kadınlarınki büyük bir günah olarak değerlendirilir.
Emma, Madame Bovary (1856) romanında eğitimli, geleneksel bir kadındır ve roman boyunca romantizmi deneyimlemeyi arzular. Hayatı boyunca romanlarda okuduğu ideal aşkı ve yaşamı arar. Bu nedenle, büyük romantik beklentilerle dul bir doktor olan Charles Bovary ile evlenir; çünkü zihninde Charles’ı prens eşine dönüştürür ve çiftliğin angaryasından onun Tostes’teki krallığına kaçar. Ancak bu hayal evlilik, onun mutsuzluğunun başlıca nedenlerinden biri hâline gelir. Başka bir deyişle, kusurlu evliliğinde kendisini kapana kısılmış hisseder. Bu yüzden umutsuzluğuna karşı mücadele etmek zorundadır. Böylece yasak meyveyi yemenin peşine düşer. Romanda Emma, kocasının ona sunduğu hiçbir şeyden asla tatmin olmayan, dik başlı ve şımarık bir kadın olarak sürekli tasvir edilir. Flaubert bunu bilinçli olarak yapıyor görünmektedir; çünkü okuyucunun Emma’yı sorunlu biri olarak görmesini ve buna inanmasını ister. Zira kocası ilgili, anlayışlı ve sevgi dolu görünürken, Emma her zaman geçici arzuların peşindedir.
Evlilik Emma’nın beklenti ve hayallerini karşılamayınca, hem ahlaki hem de maddi anlamda kocasını aldatmaya başlar. Ancak zina konusunda suçlanacak tek kişi Emma değildir; çünkü kocası da onun başka erkeklerle etkileşime girmesini teşvik eder. Charles’ın, karısını Rodolphe ile ata binmeye yönlendirdiği ve Léon ile Rouen’de ikinci gece kalmasına izin verdiği açıktır. Emma’nın romantizm ya da belki de macera arayışında olduğu tartışmasız görünmektedir; fakat erkekleri baştan çıkaran taraf o değildir. Tam tersine, ondan yararlanmak için etrafında dolaşan erkekler tarafından baştan çıkarılır.
Emma, kocasına saygı duymaz ya da onu sevmez; çünkü Charles, onun beklediği şekilde başarılı değildir ve bu durum Emma’da duygusal bir açlığa yol açar. Bu nedenle, zihnindeki ideal erkek figürlerine uygun, güçlü ve hayranlık uyandıran birini arayarak kendisini özel ve yüceltilmiş hissetmek ister. Emma yalnızca kocasını aldatmakla kalmaz, aynı zamanda onun haberi olmadan sürekli borç da alır. Evini gösterişli mobilyalarla döşemek, kıyafetlerini ve mücevherlerini değiştirmek konusunda büyük bir coşku duyar; çünkü hayatındaki eksik parçayı tamamlamaya çalışmaktadır. O bir kadındır ve bu durum onun kendisini yarım hissetmesi için oldukça makul bir nedendir. Kendini telafi etmek için bir erkek çocuk doğurmak ister; ancak bu arzusu da gerçekleşmez. Eğer bir erkek çocuk sahibi olursa, doğum sayesinde mükemmel, tamamlanmış ve özgür olabilecektir; bu nedenle bir kız çocuk doğurması da evliliğinin bir başka hayal kırıklığı olur.
Kısacası, Emma’nın kederi ve can sıkıntısı romanın sonuna kadar asla hafiflemez ve umutsuzluğu büyüdükçe giderek daha yıkıcı bir hâle gelir. Geleceğin ona neler getireceğini öngöremez ve yanlış kararları nedeniyle borçların içinde boğulur. Bu da onu yavaş yavaş kaçınılmaz sonuna sürükler. Onun eylemleri yalnızca kendi hayatını mahvetmekle kalmaz, aynı zamanda kızı ile kocası Charles üzerinde de yıkıcı etkiler bırakır.
Emma, her şeyin en iyisini hak ettiğini düşünür. Tutkulu bir şekilde sevmek ve sevilmek ister; bu yüzden evliliğin üzerinden bir süre geçtikten sonra hayatının rutinlerinden dolayı hayal kırıklığına uğrar. Emma, özgür olmasını engelleyen sınırlılıklarının farkına varır: Ne kadar çabalarsa çabalasın, maddi açıdan tek başına hayatta kalmaya asla yetmeyecek ve her zaman kocasına bağımlı olacaktır.
Sonunda Emma kendisini arsenikle zehirler; bu, intihar etmek için tuhaf bir seçimdir, çünkü en az bir hafta boyunca acı çeker. Kendi cezasını kendisi verir ve son ana kadar derin acılar içinde günahlarının bedelini öder. Kendi yaşamına son vermeyi seçerek, ataerkil toplumun üyelerinin onu yargılamasına ya da cezalandırmasına izin vermez. Ancak yine de bir bakıma kurbandır; çünkü ataerkil bir çevrede hayatta kalmayı başaramaz. Kendini öldürmek, sahip olduğu tek güçtür ve onu kullanır.
Anna Karenina romanı da karakterin trafında şekillenen umutsuz bir aşk üçgenini anlatır. Evli bir kadın olan Anna, varlıklı Kont Vronski ile tutkulu bir ilişkiye sürüklenir. Şaşırdık mı? Bence hayır :) Anna Karenina’nın Vronski ile yaşadığı ilişkinin giderek çıkmaza girmesi, tabii ki toplum tarafından dışlanması, oğlundan ayrı kalması ve geleceğe dair umudunu kaybetmesi sonucunda derin bir ruhsal bunalıma sürüklenir. Sonunda ise bir tren istasyonunda kendisini raylara atarak yaşamına son verir.
Emma da Anna da evliliklerinin beklentilerini karşılamadığını düşünür.
-Emma romantik hayallerinin yıkılmasıyla mutsuz olur.
-Anna ise sevginin ve duygusal yakınlığın eksikliğinden dolayı mutsuzdur.
-Erkeklerin sadakatsizliği çoğu zaman görmezden gelinirken kadınlarınki büyük bir günah olarak değerlendirilir.
En güncel olanı 2000 yıllı bir İngiliz TV filmi.
Diğerlerinin yılları şöyle: 2014, 1991, 1949.