George R.R. Martin, modern fantastik edebiyatın en etkili isimlerinden biri olarak görülse de, onun etrafında oluşan kült bazen Amerika’nın “kendi Tolkien’ini yaratma” arzusunun biraz fazla büyütülmüş bir yansımasıymış gibi görüyorum ben. Martin elbette güçlü bir yazar; karakter derinliği, politik entrikaları ve sert gerçekçiliğiyle fantastik türü daha karanlık ve yetişkin bir yere taşıdı gözden kaçırılamaz.
Ancak J.R.R. Tolkien ile kıyaslandığında aradaki fark yalnızca “iyi yazar–daha iyi yazar” farkı değildir. Tolkien neredeyse başlı başına bir mitoloji inşa etmişti; diller, tarih, kültürler ve kozmolojiyle yaşayan bir evren kurmuş bir sanatçı. Martin ise daha çok tarihsel gerçekçiliği, hanedan savaşlarını ve insan doğasının karanlık taraflarını merkeze alan bir anlatıcıdır. Dolayısıyla bazı eleştirmenlere göre Martin’in “Amerikan Tolkien’i” olarak sunulması, edebi ölçüden çok kültürel bir pazarlama refleksinin sonucu sayılabilir.
Tabi bu Martin’in başarısını küçümsemek gibi algılanmasın. O, Tolkien’in açtığı yolu kopyalamaktan ziyade başka bir yöne çevirdi. Fantastik edebiyatı şövalyelik romantizminden çıkarıp güç, ihanet ve siyasal çıkar hesaplarının dünyasına taşıdı, kendi kuşağının dünyaya bakışını iyi yansıtan, daha sert bir fantastik evren kurmayı başardı.
John Ronald Reuel (J.R.R) Tolkien , yalnızca fantastik edebiyatın en önemli isimlerinden biri değil, aynı zamanda yaşamıyla da modern dünyanın en dikkat çekici entelektüellerinden biridir. Bugün onun adı geçtiğinde çoğu insanın aklına Orta Dünya, elfler, yüzükler ve destansı savaşlar gelir. Ancak Tolkien’i yalnızca kurduğu hayali evrenlerle değerlendirmek büyük bir eksiklik olur. Çünkü onun eserlerini bu kadar güçlü yapan şey, yaşadığı zorluklar, kayıplar, savaşlar, inançları ve ailesine duyduğu derin bağlılıktır. Tolkien’in hikâyesi aslında hayal gücünün, acının ve insan ruhunun direncinin hikâyesidir.
Tolkien 1892 yılında Güney Afrika’nın Bloemfontein şehrinde doğdu. Henüz çok küçük yaşta babasını kaybetmesi, hayatındaki ilk büyük kırılmalardan biri oldu. Annesi Mabel Tolkien, iki oğluyla birlikte İngiltere’ye döndü ve oldukça zor şartlar altında yaşamaya başladı. Tolkien’in çocukluğu maddi sıkıntılar içinde geçti; fakat annesi onun eğitimine büyük önem verdi. Özellikle dil öğrenimine karşı olan ilgisi küçük yaşlarda dikkat çekmeye başlamıştı. Tolkien yalnızca Latince ve Yunanca gibi klasik dillere değil, dillerin yapısına ve müziğine de büyük bir merak duyuyordu. Daha çocuk yaşlarda kendi dillerini üretmeye başlaması, ileride yaratacağı evrenin ilk işaretleriydi.
Ancak Tolkien’in hayatındaki en derin acılardan biri annesini kaybetmesi oldu. Mabel Tolkien, John henüz on iki yaşındayken hayatını kaybetti. Tolkien ilerleyen yıllarda annesinin ölümünü hayatındaki en büyük travmalardan biri olarak anlatacaktı. Annesinin Katolik inancı nedeniyle ailesi tarafından dışlanması ve yaşadığı ekonomik sıkıntılar, Tolkien’in zihninde fedakarlık ve dayanıklılık kavramlarını derinleştirdi. Bu durum onun eserlerinde sıkça görülen “iyi insanların ağır bedeller ödemesi” temasına da yansıdı. Özellikle Yüzüklerin Efendisi’nde görülen umut, sadakat ve fedakârlık duygularının temelinde biraz da Tolkien’in çocukluğu vardır.
Gençlik yıllarında Tolkien’in hayatında en önemli kişilerden biri Edith Bratt oldu. Edith ile tanıştığında henüz genç bir öğrenciydi ve kısa sürede ona âşık oldu. Ancak vasisi olan rahip, Tolkien’in eğitimini tamamlayabilmesi için Edith ile görüşmesini yasakladı. Tolkien yıllarca Edith’ten uzak kaldı; fakat yirmi bir yaşına geldiği gün ona tekrar yazdı ve ilişkileri yeniden başladı. Daha sonra evlendiler ve uzun yıllar süren güçlü bir bağ kurdular. Tolkien’in eserlerinde sıkça karşılaşılan büyük aşk hikâyeleri — özellikle Beren ve Lúthien anlatısı — doğrudan Edith ile olan ilişkisine dayanır. Hatta Tolkien öldüğünde mezar taşına “Beren”, Edith’in mezarına ise “Lúthien” yazılmıştır. Bu detay, onun aşkı yalnızca romantik bir duygu değil, ruhsal bir bağ olarak gördüğünü gösterir.
Tolkien’in yaşamını derinden etkileyen bir diğer olay ise Birinci Dünya Savaşı oldu. Oxford’daki eğitimini sürdürürken savaşa katıldı ve cephede çok ağır şartlar yaşadı. Özellikle Somme Muharebesi sırasında gördüğü ölüm, yıkım ve umutsuzluk onun ruhunda kalıcı izler bıraktı. Savaşta yakın arkadaşlarının çoğunu kaybetti. Tolkien’in eserlerinde hissedilen melankolinin, yitirilen dünyanın ve bozulan doğanın arkasında bu savaş deneyimleri vardır. Mordor’un karanlık atmosferi ya da sanayileşmenin doğayı yok edişine yönelik eleştiriler, savaş sonrası Avrupa’nın ruh halini yansıtır. Tolkien her ne kadar eserlerinin doğrudan alegori olmadığını söylese de yaşadığı dönemin etkisi eserlerine açıkça işlemiştir.
Tolkien’in akademik kariyeri de en az edebi kariyeri kadar dikkat çekicidir. Oxford Üniversitesi’nde filoloji profesörü olarak çalışan Tolkien, Eski İngilizce ve İskandinav mitolojisi üzerine önemli çalışmalar yaptı. “Beowulf” üzerine yaptığı akademik incelemeler hala alanın temel kaynakları arasında kabul edilir. Tolkien’in farkı yalnızca hikâye anlatması değil, hikâyeler için tarih, dil, kültür ve mitoloji üretmesiydi. Bugün pek çok fantastik yazar dünyalar kurar; ancak Tolkien adeta yaşayan bir medeniyet yarattı. Elf dilleri olan Quenya ve Sindarin’in dilbilgisel yapıları bile gerçek dillere benzer şekilde tasarlanmıştı. Bu nedenle Tolkien yalnızca bir romancı değil, aynı zamanda bir mit yaratıcısı olarak görülür.
1937 yılında yayımlanan “Hobbit”, Tolkien’in yazarlık kariyerindeki ilk büyük başarı oldu. Başlangıçta çocuk kitabı olarak düşünülen eser, kısa sürede geniş bir okuyucu kitlesine ulaştı. Ancak asıl büyük etki, yıllar süren çalışmanın ardından yayımlanan “Yüzüklerin Efendisi” ile geldi. Üç ciltten oluşan bu eser yalnızca fantastik edebiyatı değiştirmedi; modern popüler kültürü de derinden etkiledi. Bugün video oyunlarından sinemaya, dizilerden müziğe kadar sayısız alanda Tolkien’in etkisi görülmektedir. Fantastik edebiyatın bugünkü hâlinin temel taşlarından biri hâline gelmiştir.
Bununla birlikte Tolkien uzun süre edebiyat çevrelerinde yeterince ciddiye alınmadı. Özellikle bazı akademisyenler fantastik edebiyatı “kaçış edebiyatı” olarak küçümsedi. Ancak zaman içinde Tolkien’in eserlerinin yalnızca fantastik unsurlardan ibaret olmadığı anlaşıldı. Onun yazdıkları aslında insan doğası üzerine güçlü anlatılardı. Güç arzusu, yozlaşma, umut, dostluk, ölüm korkusu ve fedakârlık gibi evrensel temalar, Tolkien’in eserlerini zamansız hâle getirdi. Frodo’nun yüzüğü taşıma yükü ya da Aragorn’un sorumluluk korkusu, insanın kendi iç mücadelelerini simgeleyen anlatılar olarak okunmaya başlandı.
Günümüzde Tolkien yalnızca bir yazar değil, kültürel bir fenomen olarak görülüyor. Peter Jackson’ın yönettiği Yüzüklerin Efendisi filmleriyle birlikte yeni nesiller Tolkien evreniyle tanıştı. Özellikle sinemanın başarısı sayesinde Orta Dünya, kitap okumayan insanların bile bildiği bir dünya hâline geldi. Ancak bu popülerlik bazı tartışmaları da beraberinde getirdi. Kimi eleştirmenler Tolkien’in eserlerini fazla gelenekçi bulurken, bazıları onun modern dünyanın ruhsal boşluğuna karşı bir direnç oluşturduğunu savunuyor. Yine de hemen herkes Tolkien’in edebiyat tarihinde eşsiz bir yere sahip olduğu konusunda hemfikir.
Tolkien’in bugün hala bu kadar güçlü biçimde okunmasının nedeni yalnızca kurduğu fantastik dünya değildir. İnsanlar onun eserlerinde kendi korkularını, kayıplarını ve umutlarını buluyor. Çünkü Tolkien kahramanlığı kusursuzluk olarak değil, devam etme cesareti olarak anlatıyordu. Onun karakterleri çoğu zaman korkar, yorulur ve umutsuzluğa kapılır; ama yine de yollarına devam ederler. Belki de bu yüzden Tolkien’in hikayeleri hala milyonlarca insanı etkiliyor. Çünkü modern dünyada insanlar hala karanlığın içinde küçük bir umut arıyor ve Tolkien’in eserleri tam olarak bunu sunuyor.
İşte Tolkien… Hayatı ile eserleri birbirinden ayrılmaz bir bütün. Çocukluk travmaları, savaş deneyimleri, akademik tutkusu, ailesine olan bağlılığı ve inanç dünyası. O yalnızca fantastik hikâyeler anlatmadı; insan ruhunun dayanıklılığını anlattı. Bugün Tolkien’in adı geçtiğinde akla yalnızca bir yazar değil, kendi mitolojisini yaratmış bir düşünür geliyor. Ve umarım Orta Dünya’nın hikâyesi, insanlık var oldukça anlatılmaya devam eder.
Romanlar ve Orta Dünya Eserleri
1. The Hobbit (1937)
2. The Fellowship of the Ring (1954)
3. The Two Towers (1954)
4. The Return of the King (1955)
5. The Adventures of Tom Bombadil (1962)
6. Smith of Wootton Major (1967)
Tolkien’in Ölümünden Sonra Yayınlanan Büyük Eserler
(çoğu oğlu Christopher Tolkien (1924-2020) tarafından düzenlenmiştir)
1. The Silmarillion (1977)
2. Unfinished Tales (1980)
3. The History of Middle-earth (1983–1996, 12 cilt)
4. The Children of Húrin (2007)
5. Beren and Lúthien (2017)
6. The Fall of Gondolin (2018)
7. The Nature of Middle-earth (2021)
Orta Dünya Kronolojisine Göre Okuma Sırası
Başlangıç için en iyi sıra genelde: Hobbit -> Yüzüklerin Efendisi-> Silmarillion şeklinde önerilir. Çünkü doğrudan Silmarillion ile başlamak birçok okuyucu için ağır olabiliyor ama kronolojisine girip Tolkien dünyasını tarihsel akış içinde okumak isteyen olursa:
1. The Silmarillion (Evrenin yaratılışı, elflerin doğuşu, Morgoth’un yükselişi.)
2. The Children of Húrin (Birinci Çağ’ın en karanlık trajedilerinden biri.)
3. Beren and Luthien (Tolkien’in Edith’e duyduğu aşkın yansıması.)
4. The Fall of Gondolin (Elf şehri Gondolin’in çöküşü.)
5. The Hobbit (Bilbo’nun macerası ve tek yüzüğün ortaya çıkışı.)
6. The Fellowship of the Ring
7. The Two Towers
8. The Return of the King
9. Unfinished Tales (Ana hikâyelere dair ek bilgiler ve yarım kalmış anlatılar.)
Tolkien’in Akademik ve Diğer Önemli Eserleri
* Beowulf: The Monsters and the Critics
* Leaf by Niggle
* Farmer Giles of Ham
* Letters from Father Christmas
* Roverandom
Tolkien çok başka bi lig gerçekten. George R.R. Martin asla kötü değil fakat Tolkien öyle bir yerde ki bence tek başına oturuyor tahtında. Bize harika eserler bırakmış, çok saygı duyduğum bir yazar. Hayal gücü de, kültürü de, altyapısı da inanılmaz sağlam. Eserlerini okursanız ne demek istendiğini çok iyi anlarsınız.
George R. R. Martin inanılmaz bir dünya kurma yeteneğine sahip olsa da bazen hikayelerini gereğinden fazla uzattığını düşünüyorum. Zaten bir taraftan yeni kitapları için de nedensiz yere yıllarca bekletmesi ciddi şekilde sabır zorluyor. Buna rağmen yarattığı karakterlerin derinliği ve atmosferi insanı o evrene geri dönmeye itiyor herhalde, tarif edemediğim bir love&hate ilişkim var kendisiyle.
Ancak J.R.R. Tolkien ile kıyaslandığında aradaki fark yalnızca “iyi yazar–daha iyi yazar” farkı değildir. Tolkien neredeyse başlı başına bir mitoloji inşa etmişti; diller, tarih, kültürler ve kozmolojiyle yaşayan bir evren kurmuş bir sanatçı. Martin ise daha çok tarihsel gerçekçiliği, hanedan savaşlarını ve insan doğasının karanlık taraflarını merkeze alan bir anlatıcıdır. Dolayısıyla bazı eleştirmenlere göre Martin’in “Amerikan Tolkien’i” olarak sunulması, edebi ölçüden çok kültürel bir pazarlama refleksinin sonucu sayılabilir.
Tabi bu Martin’in başarısını küçümsemek gibi algılanmasın. O, Tolkien’in açtığı yolu kopyalamaktan ziyade başka bir yöne çevirdi. Fantastik edebiyatı şövalyelik romantizminden çıkarıp güç, ihanet ve siyasal çıkar hesaplarının dünyasına taşıdı, kendi kuşağının dünyaya bakışını iyi yansıtan, daha sert bir fantastik evren kurmayı başardı.
Tolkien 1892 yılında Güney Afrika’nın Bloemfontein şehrinde doğdu. Henüz çok küçük yaşta babasını kaybetmesi, hayatındaki ilk büyük kırılmalardan biri oldu. Annesi Mabel Tolkien, iki oğluyla birlikte İngiltere’ye döndü ve oldukça zor şartlar altında yaşamaya başladı. Tolkien’in çocukluğu maddi sıkıntılar içinde geçti; fakat annesi onun eğitimine büyük önem verdi. Özellikle dil öğrenimine karşı olan ilgisi küçük yaşlarda dikkat çekmeye başlamıştı. Tolkien yalnızca Latince ve Yunanca gibi klasik dillere değil, dillerin yapısına ve müziğine de büyük bir merak duyuyordu. Daha çocuk yaşlarda kendi dillerini üretmeye başlaması, ileride yaratacağı evrenin ilk işaretleriydi.
Ancak Tolkien’in hayatındaki en derin acılardan biri annesini kaybetmesi oldu. Mabel Tolkien, John henüz on iki yaşındayken hayatını kaybetti. Tolkien ilerleyen yıllarda annesinin ölümünü hayatındaki en büyük travmalardan biri olarak anlatacaktı. Annesinin Katolik inancı nedeniyle ailesi tarafından dışlanması ve yaşadığı ekonomik sıkıntılar, Tolkien’in zihninde fedakarlık ve dayanıklılık kavramlarını derinleştirdi. Bu durum onun eserlerinde sıkça görülen “iyi insanların ağır bedeller ödemesi” temasına da yansıdı. Özellikle Yüzüklerin Efendisi’nde görülen umut, sadakat ve fedakârlık duygularının temelinde biraz da Tolkien’in çocukluğu vardır.
Gençlik yıllarında Tolkien’in hayatında en önemli kişilerden biri Edith Bratt oldu. Edith ile tanıştığında henüz genç bir öğrenciydi ve kısa sürede ona âşık oldu. Ancak vasisi olan rahip, Tolkien’in eğitimini tamamlayabilmesi için Edith ile görüşmesini yasakladı. Tolkien yıllarca Edith’ten uzak kaldı; fakat yirmi bir yaşına geldiği gün ona tekrar yazdı ve ilişkileri yeniden başladı. Daha sonra evlendiler ve uzun yıllar süren güçlü bir bağ kurdular. Tolkien’in eserlerinde sıkça karşılaşılan büyük aşk hikâyeleri — özellikle Beren ve Lúthien anlatısı — doğrudan Edith ile olan ilişkisine dayanır. Hatta Tolkien öldüğünde mezar taşına “Beren”, Edith’in mezarına ise “Lúthien” yazılmıştır. Bu detay, onun aşkı yalnızca romantik bir duygu değil, ruhsal bir bağ olarak gördüğünü gösterir.
Tolkien’in yaşamını derinden etkileyen bir diğer olay ise Birinci Dünya Savaşı oldu. Oxford’daki eğitimini sürdürürken savaşa katıldı ve cephede çok ağır şartlar yaşadı. Özellikle Somme Muharebesi sırasında gördüğü ölüm, yıkım ve umutsuzluk onun ruhunda kalıcı izler bıraktı. Savaşta yakın arkadaşlarının çoğunu kaybetti. Tolkien’in eserlerinde hissedilen melankolinin, yitirilen dünyanın ve bozulan doğanın arkasında bu savaş deneyimleri vardır. Mordor’un karanlık atmosferi ya da sanayileşmenin doğayı yok edişine yönelik eleştiriler, savaş sonrası Avrupa’nın ruh halini yansıtır. Tolkien her ne kadar eserlerinin doğrudan alegori olmadığını söylese de yaşadığı dönemin etkisi eserlerine açıkça işlemiştir.
Tolkien’in akademik kariyeri de en az edebi kariyeri kadar dikkat çekicidir. Oxford Üniversitesi’nde filoloji profesörü olarak çalışan Tolkien, Eski İngilizce ve İskandinav mitolojisi üzerine önemli çalışmalar yaptı. “Beowulf” üzerine yaptığı akademik incelemeler hala alanın temel kaynakları arasında kabul edilir. Tolkien’in farkı yalnızca hikâye anlatması değil, hikâyeler için tarih, dil, kültür ve mitoloji üretmesiydi. Bugün pek çok fantastik yazar dünyalar kurar; ancak Tolkien adeta yaşayan bir medeniyet yarattı. Elf dilleri olan Quenya ve Sindarin’in dilbilgisel yapıları bile gerçek dillere benzer şekilde tasarlanmıştı. Bu nedenle Tolkien yalnızca bir romancı değil, aynı zamanda bir mit yaratıcısı olarak görülür.
1937 yılında yayımlanan “Hobbit”, Tolkien’in yazarlık kariyerindeki ilk büyük başarı oldu. Başlangıçta çocuk kitabı olarak düşünülen eser, kısa sürede geniş bir okuyucu kitlesine ulaştı. Ancak asıl büyük etki, yıllar süren çalışmanın ardından yayımlanan “Yüzüklerin Efendisi” ile geldi. Üç ciltten oluşan bu eser yalnızca fantastik edebiyatı değiştirmedi; modern popüler kültürü de derinden etkiledi. Bugün video oyunlarından sinemaya, dizilerden müziğe kadar sayısız alanda Tolkien’in etkisi görülmektedir. Fantastik edebiyatın bugünkü hâlinin temel taşlarından biri hâline gelmiştir.
Bununla birlikte Tolkien uzun süre edebiyat çevrelerinde yeterince ciddiye alınmadı. Özellikle bazı akademisyenler fantastik edebiyatı “kaçış edebiyatı” olarak küçümsedi. Ancak zaman içinde Tolkien’in eserlerinin yalnızca fantastik unsurlardan ibaret olmadığı anlaşıldı. Onun yazdıkları aslında insan doğası üzerine güçlü anlatılardı. Güç arzusu, yozlaşma, umut, dostluk, ölüm korkusu ve fedakârlık gibi evrensel temalar, Tolkien’in eserlerini zamansız hâle getirdi. Frodo’nun yüzüğü taşıma yükü ya da Aragorn’un sorumluluk korkusu, insanın kendi iç mücadelelerini simgeleyen anlatılar olarak okunmaya başlandı.
Günümüzde Tolkien yalnızca bir yazar değil, kültürel bir fenomen olarak görülüyor. Peter Jackson’ın yönettiği Yüzüklerin Efendisi filmleriyle birlikte yeni nesiller Tolkien evreniyle tanıştı. Özellikle sinemanın başarısı sayesinde Orta Dünya, kitap okumayan insanların bile bildiği bir dünya hâline geldi. Ancak bu popülerlik bazı tartışmaları da beraberinde getirdi. Kimi eleştirmenler Tolkien’in eserlerini fazla gelenekçi bulurken, bazıları onun modern dünyanın ruhsal boşluğuna karşı bir direnç oluşturduğunu savunuyor. Yine de hemen herkes Tolkien’in edebiyat tarihinde eşsiz bir yere sahip olduğu konusunda hemfikir.
Tolkien’in bugün hala bu kadar güçlü biçimde okunmasının nedeni yalnızca kurduğu fantastik dünya değildir. İnsanlar onun eserlerinde kendi korkularını, kayıplarını ve umutlarını buluyor. Çünkü Tolkien kahramanlığı kusursuzluk olarak değil, devam etme cesareti olarak anlatıyordu. Onun karakterleri çoğu zaman korkar, yorulur ve umutsuzluğa kapılır; ama yine de yollarına devam ederler. Belki de bu yüzden Tolkien’in hikayeleri hala milyonlarca insanı etkiliyor. Çünkü modern dünyada insanlar hala karanlığın içinde küçük bir umut arıyor ve Tolkien’in eserleri tam olarak bunu sunuyor.
İşte Tolkien… Hayatı ile eserleri birbirinden ayrılmaz bir bütün. Çocukluk travmaları, savaş deneyimleri, akademik tutkusu, ailesine olan bağlılığı ve inanç dünyası. O yalnızca fantastik hikâyeler anlatmadı; insan ruhunun dayanıklılığını anlattı. Bugün Tolkien’in adı geçtiğinde akla yalnızca bir yazar değil, kendi mitolojisini yaratmış bir düşünür geliyor. Ve umarım Orta Dünya’nın hikâyesi, insanlık var oldukça anlatılmaya devam eder.
Romanlar ve Orta Dünya Eserleri
1. The Hobbit (1937)
2. The Fellowship of the Ring (1954)
3. The Two Towers (1954)
4. The Return of the King (1955)
5. The Adventures of Tom Bombadil (1962)
6. Smith of Wootton Major (1967)
Tolkien’in Ölümünden Sonra Yayınlanan Büyük Eserler
(çoğu oğlu Christopher Tolkien (1924-2020) tarafından düzenlenmiştir)
1. The Silmarillion (1977)
2. Unfinished Tales (1980)
3. The History of Middle-earth (1983–1996, 12 cilt)
4. The Children of Húrin (2007)
5. Beren and Lúthien (2017)
6. The Fall of Gondolin (2018)
7. The Nature of Middle-earth (2021)
Orta Dünya Kronolojisine Göre Okuma Sırası
Başlangıç için en iyi sıra genelde: Hobbit -> Yüzüklerin Efendisi-> Silmarillion şeklinde önerilir. Çünkü doğrudan Silmarillion ile başlamak birçok okuyucu için ağır olabiliyor ama kronolojisine girip Tolkien dünyasını tarihsel akış içinde okumak isteyen olursa:
1. The Silmarillion (Evrenin yaratılışı, elflerin doğuşu, Morgoth’un yükselişi.)
2. The Children of Húrin (Birinci Çağ’ın en karanlık trajedilerinden biri.)
3. Beren and Luthien (Tolkien’in Edith’e duyduğu aşkın yansıması.)
4. The Fall of Gondolin (Elf şehri Gondolin’in çöküşü.)
5. The Hobbit (Bilbo’nun macerası ve tek yüzüğün ortaya çıkışı.)
6. The Fellowship of the Ring
7. The Two Towers
8. The Return of the King
9. Unfinished Tales (Ana hikâyelere dair ek bilgiler ve yarım kalmış anlatılar.)
Tolkien’in Akademik ve Diğer Önemli Eserleri
* Beowulf: The Monsters and the Critics
* Leaf by Niggle
* Farmer Giles of Ham
* Letters from Father Christmas
* Roverandom