William Shakespeare günümüzde bile hala en çok okunan yazarlardan biridir. Trajikomik kavramını tiyatroya kazandıran yazardır. Oyunlarının yanı sıra 154 adet sone yazmıştır Tiyatro oyunlarını okunsun diye değil ancak sahnede oynansın diye oyun yazarlardı. Bu yüzden Shakespeare'in oyunları ölümünden 7 yıl sonra yayınlandı. Shakespeare hem büyük bir tragedya yazarı hem de büyük bir komedya yazarıdır. Onun oyunlarının konuları birçok eleştirmen tarafından evrensel olarak kabul edilir bu yüzden hala severek okunmaktadır. Christopher Marlowe en çok ruhunu şeytana satan Dr. Faustus oyunu ile tanınır. Oyunun ne kadar değerli ve orijinal olduğu konusu benim açımdan tartışmaya pek açık değil. Fakat, ille de bir karşılaştırma yapmam gerekiyorsa Shakespeare benim için çok başka bir yerde.
Yazı 1765 yılında yazılmı ve Johnson'ın Shakespeare' olan hayranlığı çok bariz. Yazısında onu yerlere göklere sığdıramıyor. İlginç olan hatalarından da bahsediyor, fakat yine de ne olursa olsun bunlar Shakespeare'in bir dahi olduğu gerçeğini değişmez diye de belirtiyor.
Yazısına;
"that praises are without reason lavished on the dead,and that the honors due only to excellence are paid to antiquity..." diyebaşlayan johnson bizler hep ölüleri övüyoruz diyor. "while an author is yet living we estimate his powersby his worst performance, and when he is dead we rate them by his best." Bir yazar sağken onun en kötü işini değerlendirirken, öldüğü zaman en iyisiyle göz önünde bulunduruyoruz diyor.
Daha sonra Shakespeare' in zamanının en iyi oyun yazarı olduğundan bahsederken, onun bütün evrene hitap ettiğinden bahsediyor. Okurken hiç kimsenin onun verdiği zevki vermeyeceğini söylerken ayrıca onu oyunlarının yaşamın aynası olduğunu savunuyor.
"Shakespeare is above all writers, at least above all modern writers, the poet of nature; the poet that holds up to his readers afaithful mirror of manners and of life."
Wk olarak yine Shakespeare karakterlerinin gerçek hayatı yansıttığını söylüyor.
iyi ve kötü yaşamın bir parçası olduğundan ve Shakespare bunu sürekli oyunlarında işlediğinden yine Johnson'a göre onun iyi bir yazar olmasının özelliklerinden biri.
Shakespeare'in komedi ve trajediyi birbirine karıştırmasından pek memnun değil. Shakespeare'in bu konuda tek olduğunu ve bunu kasıtlı yaptığını söylüyor. Yani oyunlarını yazarken bildiğini okuyan hiçkimsenin doğru veya yanlış bulmasını önemsemeden yazdığını söylüyor.
Diğer hatalarından bahsetmek gerekirse:
Sacrifice of virtue to convenience: Shakespeare'in ahlak dersi verme kaygısı olmadığından bahsediyor. Johnson'a göre bir yazarın görevi dünyayı daha iyi bir yer halin getirmektir ama Shakespeare bunu önemsemiyor.
Loosely formed plots: Uzayan bazı oyunları okuyucunun konudan kopmasına neden oluyor.
Bunun aksine bazı oyunlarını kısa keserek mükemmel olmasına engel oluyor.
"Shakespeare as a violator of chronology." Yani drama'yı mükemmel yapan o 3 önemli özellikten ikisi unity of time and place shakespeare'in oyunlarında yok. Shakespare'in oyunlarında sadece unity of action vardır.
Johnson ayrıca Shakespeare'in genellikle komedi sahnelerinde başarılı olmadığını ve onun tutku anlayışının da farklı olduğunu düşünüyor.
ek olarak olayları daha düz bi şekilde anlatacağına bir sürü kelime kabalıklığı yapmasından da şikayet ediyor. Bazı sözlerinin de soğuk ve zayıf olduğunu söylüyor.
Ne olursa olsun shakespeare'e yine de hayran olduğunu tekrardan dile getiriyor tabi. Önsözünü de yine ona övgüler yağdırarak sonlandırıyor.
Yazı 1765 yılında yazılmı ve Johnson'ın Shakespeare' olan hayranlığı çok bariz. Yazısında onu yerlere göklere sığdıramıyor. İlginç olan hatalarından da bahsediyor, fakat yine de ne olursa olsun bunlar Shakespeare'in bir dahi olduğu gerçeğini değişmez diye de belirtiyor.
Yazısına;
"that praises are without reason lavished on the dead,and that the honors due only to excellence are paid to antiquity..." diyebaşlayan johnson bizler hep ölüleri övüyoruz diyor. "while an author is yet living we estimate his powersby his worst performance, and when he is dead we rate them by his best." Bir yazar sağken onun en kötü işini değerlendirirken, öldüğü zaman en iyisiyle göz önünde bulunduruyoruz diyor.
Daha sonra Shakespeare' in zamanının en iyi oyun yazarı olduğundan bahsederken, onun bütün evrene hitap ettiğinden bahsediyor. Okurken hiç kimsenin onun verdiği zevki vermeyeceğini söylerken ayrıca onu oyunlarının yaşamın aynası olduğunu savunuyor.
"Shakespeare is above all writers, at least above all modern writers, the poet of nature; the poet that holds up to his readers afaithful mirror of manners and of life."
Wk olarak yine Shakespeare karakterlerinin gerçek hayatı yansıttığını söylüyor.
iyi ve kötü yaşamın bir parçası olduğundan ve Shakespare bunu sürekli oyunlarında işlediğinden yine Johnson'a göre onun iyi bir yazar olmasının özelliklerinden biri.
Shakespeare'in komedi ve trajediyi birbirine karıştırmasından pek memnun değil. Shakespeare'in bu konuda tek olduğunu ve bunu kasıtlı yaptığını söylüyor. Yani oyunlarını yazarken bildiğini okuyan hiçkimsenin doğru veya yanlış bulmasını önemsemeden yazdığını söylüyor.
Diğer hatalarından bahsetmek gerekirse:
Sacrifice of virtue to convenience: Shakespeare'in ahlak dersi verme kaygısı olmadığından bahsediyor. Johnson'a göre bir yazarın görevi dünyayı daha iyi bir yer halin getirmektir ama Shakespeare bunu önemsemiyor.
Loosely formed plots: Uzayan bazı oyunları okuyucunun konudan kopmasına neden oluyor.
Bunun aksine bazı oyunlarını kısa keserek mükemmel olmasına engel oluyor.
"Shakespeare as a violator of chronology." Yani drama'yı mükemmel yapan o 3 önemli özellikten ikisi unity of time and place shakespeare'in oyunlarında yok. Shakespare'in oyunlarında sadece unity of action vardır.
Johnson ayrıca Shakespeare'in genellikle komedi sahnelerinde başarılı olmadığını ve onun tutku anlayışının da farklı olduğunu düşünüyor.
ek olarak olayları daha düz bi şekilde anlatacağına bir sürü kelime kabalıklığı yapmasından da şikayet ediyor. Bazı sözlerinin de soğuk ve zayıf olduğunu söylüyor.
Ne olursa olsun shakespeare'e yine de hayran olduğunu tekrardan dile getiriyor tabi. Önsözünü de yine ona övgüler yağdırarak sonlandırıyor.