Sovyet Devri olan Rusya’daki komünizmi eleştiren kitaptır Hayvan Çiftliği. İlk başlarda devrimin nasıl sevinçle karşılandığını fakat sonrasında insanlara getirdiği sefaleti işleyen Orwell bunu romanında hayvanları kullanarak okuyucuya anlatmıştır. Ayrıca devrimin amacının nasıl adım adım değiştiğini de romanda açıkça görülebilir. Roman Old Major’ın gördüğü rüyayı anlatmasıyla başlar. Amacı insanlara karşı bir devrim yapılmasını sağlamaktır. İnsanlar hayvanlara nasıl kötü davrandığından, işkence ettiğinden saatlerce ne kadar az yiyecek için çalıştırdığından bahseder. Onlara hayvan marşını ve bütün hayvanların uyması gereken 7 emiri de öğretir.
Bütün hayvanlar devrim, özgürlük istemektedirler. Bu emirleri açıkladıktan 3 gün sonra Old Major ölür. Hayvanlar devrim üzerine düşünmeye başlarlar, planlar yaparlar. Napoleon ve Snowball hayvanları yönetmek için gönüllü 2 domuzdur. Bütün hayvanlar domuzların daha zeki olduğu konusunda hem fikirdirler. Hayvanlar Mr. Jones ve karısını çiftlikten kovarak devrimi gerçekleştirirler. Snowball ve Napoleon’nun aralarındaki mücadele Leon ve Stalin arasındaki mücadeleye benzetir. Snowball hayvanları eğitmek ister fakat Napoleon bu fikirden rahatsız olur. Eğitim devlet için bir tehdittir. Napoleon hayvanların bilinçlenmesini istemez, onları sürü gibi yönetmek ister. Ayrıca onlar üzerindeki kontrolü kaybedeceğinden, Snowball’ın ondan daha saygın bir konuma geleceğinden korktuğundan Snowball’ı çiftlikten sürer ve hayvanlara onun bir suçlu ve hain olduğunu düşüncesini aşılar.
Hayvanlar bu 7 emire bütün benlikleriyle inanmaktadırlar öyle ki sorgulama ihtiyacı bile duymazlar. Hepsi o kadar cahil ki yapılan değişikliklerin hiç birinin farkına varmazlar. Jessy, köpek karakter, yapılan değişiklikleri tek fark eden karakterdir. Fark ettiği değişiklikleri arkadaşlarıyla da paylaşır fakat Squealer her zaman onları ikna etmeyi başarır. Bunu ikna yoluyla yapamazsa Mr. Jones’un geri geleceği tehdidiyle ikna eder. Hayvanlar gerçekten ikna olmasalar bile ski çiftlik sahibinin geri döneceğinden korktuklarından ikna olmuş gibi görünürler. Gün gelir domuzlar sür içer, elma yerler fakat bunun açıklamasını da klasik kapitalist bir söylemle yaparlar “we are brainworkers” diye yaparlar.
Boxer romanın en önemli karakterlerinden biridir. Asla sorgulamaz ve kendini sürekli “If Napoleon says, it must be right” diye motive eder. Bu davranışıyla hem kendisine hem de arkadaşlarına zarar verir şüphesiz. Gençliğinde sürekli çalışan Boxer yaşlandığı zaman at kasabına satılır ve sorgulamadan inanışı onun hazin sonunu getir. Domuzlar diğer hayvanları onun hastaneye gittiğini, daha sonra da öldüğünü söyleyerek ikna ederler. Roman boyunca 7 emrin sürekli değiştiğini ve ilk başta sunulanlara karşı birçok şeyin yapıldığı görülür. Domuzlar günden güne despotlaşır ve hayvanları sömürdükçe daha da çok sömürmeye devam ederler. Hatta bir gün duvarda şöyle bir emir gözükür: “All animals are equal, but some animals are more equal than others”.
Koyunlar kitabın önemsiz gibi görünen ama çok önemli role sahip karakterleridir. Düşünmeden hareket ederler, tam anlamıyla sürü psikolojisinin temsilcileridir. Romanın başında “four legs good two legs bad” diye tekrarlarken, romanın sonunda “four legs good, two legs better” olarak bu söylemi değiştirmişlerdir çünkü domuzlar tarafından öyle öğretildiler…
Kitabın sonunda ise domuzlar insanlarla birlikte parti verirler. Hayvanlar sonunda gerçeği anlar, domuzların onları güçlenmek için kendi çıkarları uğruna çalıştırdıklarını fark ederler. Sonuç olarak canla başla inandıkları devrim hayvanları insanların döneminde yaşadıklarından daha beter bir duruma düşür. İnsanlar gibi içki içen domuzlar, insanlar gibi giyinirler. Onlar gibi iki ayakları üstünde yürüyüp, hayvanları insanların sömürdüğü gibi sömürürler. Kısacası domuzlarda insana dönüşürler ve eleştirdikleri insanlardan beter bir politika izlerler.
“The creatures outside looked from pig to man, and from man to pig, and from pig to man again; but already it was impossible to say which was which…” (Romanın son cümlesi)
Sineklerin Tanrısı ise kendisini bir adada bir anda bir başlarına bulan çocukların hikayesidir. Güçlü olanın güçsüz olana kurduğu mantık dışı hakimiyeri, manipülasyonu, bilime olan düşmanlığı o kadar harika anlatmış ki! Bu roman anlatılmaz yaşanır. Okuma tamamen bireysel bir deneyimdir tabii ki fakat biraz ağır akmasına rağmen harika bir toplun yansıması örneğidir.
İki romanı da çok severim fakat Hayvan Çiftliği benim için bir adım öndedir.
Bence Hayvan Çiftliği, Sineklerin Tanrısı'na göre daha çarpıcı bir etkiye sahip. Özellikle Hayvan Çiftliği'nde geçen "Hangisi domuz, hangisi insan?" sözü hala etkiler beni. Bi de bu durumun gerçekte Rus devrimi sırasında yaşandığını düşünürsek daha da etkileyici bir hal alıyor. Unutulmayan eserlerin başında gelir bu eser benim için.
Bütün hayvanlar devrim, özgürlük istemektedirler. Bu emirleri açıkladıktan 3 gün sonra Old Major ölür. Hayvanlar devrim üzerine düşünmeye başlarlar, planlar yaparlar. Napoleon ve Snowball hayvanları yönetmek için gönüllü 2 domuzdur. Bütün hayvanlar domuzların daha zeki olduğu konusunda hem fikirdirler. Hayvanlar Mr. Jones ve karısını çiftlikten kovarak devrimi gerçekleştirirler. Snowball ve Napoleon’nun aralarındaki mücadele Leon ve Stalin arasındaki mücadeleye benzetir. Snowball hayvanları eğitmek ister fakat Napoleon bu fikirden rahatsız olur. Eğitim devlet için bir tehdittir. Napoleon hayvanların bilinçlenmesini istemez, onları sürü gibi yönetmek ister. Ayrıca onlar üzerindeki kontrolü kaybedeceğinden, Snowball’ın ondan daha saygın bir konuma geleceğinden korktuğundan Snowball’ı çiftlikten sürer ve hayvanlara onun bir suçlu ve hain olduğunu düşüncesini aşılar.
Hayvanlar bu 7 emire bütün benlikleriyle inanmaktadırlar öyle ki sorgulama ihtiyacı bile duymazlar. Hepsi o kadar cahil ki yapılan değişikliklerin hiç birinin farkına varmazlar. Jessy, köpek karakter, yapılan değişiklikleri tek fark eden karakterdir. Fark ettiği değişiklikleri arkadaşlarıyla da paylaşır fakat Squealer her zaman onları ikna etmeyi başarır. Bunu ikna yoluyla yapamazsa Mr. Jones’un geri geleceği tehdidiyle ikna eder. Hayvanlar gerçekten ikna olmasalar bile ski çiftlik sahibinin geri döneceğinden korktuklarından ikna olmuş gibi görünürler. Gün gelir domuzlar sür içer, elma yerler fakat bunun açıklamasını da klasik kapitalist bir söylemle yaparlar “we are brainworkers” diye yaparlar.
Boxer romanın en önemli karakterlerinden biridir. Asla sorgulamaz ve kendini sürekli “If Napoleon says, it must be right” diye motive eder. Bu davranışıyla hem kendisine hem de arkadaşlarına zarar verir şüphesiz. Gençliğinde sürekli çalışan Boxer yaşlandığı zaman at kasabına satılır ve sorgulamadan inanışı onun hazin sonunu getir. Domuzlar diğer hayvanları onun hastaneye gittiğini, daha sonra da öldüğünü söyleyerek ikna ederler. Roman boyunca 7 emrin sürekli değiştiğini ve ilk başta sunulanlara karşı birçok şeyin yapıldığı görülür. Domuzlar günden güne despotlaşır ve hayvanları sömürdükçe daha da çok sömürmeye devam ederler. Hatta bir gün duvarda şöyle bir emir gözükür: “All animals are equal, but some animals are more equal than others”.
Koyunlar kitabın önemsiz gibi görünen ama çok önemli role sahip karakterleridir. Düşünmeden hareket ederler, tam anlamıyla sürü psikolojisinin temsilcileridir. Romanın başında “four legs good two legs bad” diye tekrarlarken, romanın sonunda “four legs good, two legs better” olarak bu söylemi değiştirmişlerdir çünkü domuzlar tarafından öyle öğretildiler…
Kitabın sonunda ise domuzlar insanlarla birlikte parti verirler. Hayvanlar sonunda gerçeği anlar, domuzların onları güçlenmek için kendi çıkarları uğruna çalıştırdıklarını fark ederler. Sonuç olarak canla başla inandıkları devrim hayvanları insanların döneminde yaşadıklarından daha beter bir duruma düşür. İnsanlar gibi içki içen domuzlar, insanlar gibi giyinirler. Onlar gibi iki ayakları üstünde yürüyüp, hayvanları insanların sömürdüğü gibi sömürürler. Kısacası domuzlarda insana dönüşürler ve eleştirdikleri insanlardan beter bir politika izlerler.
“The creatures outside looked from pig to man, and from man to pig, and from pig to man again; but already it was impossible to say which was which…” (Romanın son cümlesi)
Sineklerin Tanrısı ise kendisini bir adada bir anda bir başlarına bulan çocukların hikayesidir. Güçlü olanın güçsüz olana kurduğu mantık dışı hakimiyeri, manipülasyonu, bilime olan düşmanlığı o kadar harika anlatmış ki! Bu roman anlatılmaz yaşanır. Okuma tamamen bireysel bir deneyimdir tabii ki fakat biraz ağır akmasına rağmen harika bir toplun yansıması örneğidir.
İki romanı da çok severim fakat Hayvan Çiftliği benim için bir adım öndedir.