Ben gerçekten sanırım ikisinin ortasında bir yerlerdeyim. Rahatlık aslında ömür uzatan bir şey bunun farkındayım ama her zaman öyle olamıyorum. İşimi çok iyi yapmak, kusursuz olması isteği bende her zaman vardı. Zamanla biraz törpülense de yine de kafama çok takıyor, çok fazla en iyisi olsun diye uğraşıyorum. Bu gerçekten yorucu oluyor. Bu iki yaklaşım arasında dengeyi kurabilse insan sağlıklı bir yaşamı olur diye düşünüyorum.
Elimden gelenin en iyisini yapacağım diye detaylarda boğulmamalı insan. Artık biraz daha sonuç odaklı değil de süreç odaklı olmayı öğrendim. Süreçten keyif al, sen elinden geleni yap her şey mükemmel olmak zorunda değil. Ve bunu yüksek sesle de çok dile getiriyorum önce kendimi inandırmam lazım.
Hiç mi hayatımda bir şeyleri ertelemiyorum mesela ya da esnek davranmıyorum evet yapıyorum ya da yapmaya çalışıyorum ama o da beni yiyip bitiriyor. İkisinin ortasında bir yerlerdeyim dedim ama rahatlıktan biraz uzağım sanırım. Hatalar da bizim, kabullenmeyi ve onlarla barışmayı bilmek lazım. Kendi adıma bu konuda biraz yol aldığımı düşünüyorum. Dediğim gibi sonuç değil sürece odaklanarak bunu başardım.
Sonuç olarak illa ikisinden biriyim diye kendinizi sınırlanıza gerek yok. Tam ortasında bir yerlerde olabilmek ve hayatta dengeyi kurabilmek her şeyden önemli.
Salvador Dali şöyle demiş "Mükemmellikten korkmayın; zaten asla elde edemeyeceksiniz." :) Göreceli bir şey olduğuna inanıyorum çünkü insanlar hiçbir zaman tamamen bir konuda hemfikir olmazlar. Mutlaka birileri bi şeyleri eksik bulur veya beğenmez. O yüzden elimden geleni yaptım ve benim içim rahat diyebiliyorsa insan gerisi çok da önemli değil. Artık rahatlama zamanı olmalı.
Bazı şeyler ne kadar uğraşsa da insan onun istediği gibi olmuyor. Dış faktörler var. Kendimi kontrol edip, elinden geleni yapıyorsun tamam. Kendinle ilgili bir sorun yok fakat birilerine bağlı durumlar olduğu zaman o iş karışabiliyor. Bazı konularda birlikten kuvvet doğar buna inanıyorum ama birlik her zaman kuvvet getirmiyor bazen tam aksine kaosun sebebi o birlik olma çabası oluyor. Bilmem anlatabildim mi?
Mükemmeliyetçi arkadaşlara rahat yer zaman bayar :P rahat insanlara ifrit olurlar. Onlarla çalışmak daha çok strese sokar. Kendi stresler yetiyor zaten bir de rahata laf anlat, iş bekle derken tam delirmelik :D
Elimden gelenin en iyisini yapacağım diye detaylarda boğulmamalı insan. Artık biraz daha sonuç odaklı değil de süreç odaklı olmayı öğrendim. Süreçten keyif al, sen elinden geleni yap her şey mükemmel olmak zorunda değil. Ve bunu yüksek sesle de çok dile getiriyorum önce kendimi inandırmam lazım.
Hiç mi hayatımda bir şeyleri ertelemiyorum mesela ya da esnek davranmıyorum evet yapıyorum ya da yapmaya çalışıyorum ama o da beni yiyip bitiriyor. İkisinin ortasında bir yerlerdeyim dedim ama rahatlıktan biraz uzağım sanırım. Hatalar da bizim, kabullenmeyi ve onlarla barışmayı bilmek lazım. Kendi adıma bu konuda biraz yol aldığımı düşünüyorum. Dediğim gibi sonuç değil sürece odaklanarak bunu başardım.
Sonuç olarak illa ikisinden biriyim diye kendinizi sınırlanıza gerek yok. Tam ortasında bir yerlerde olabilmek ve hayatta dengeyi kurabilmek her şeyden önemli.