Kimi zaman kendi hayatımızın Freud'uyuz aslında. Ben kendi adıma geçmişi çok düşünmemeye çalışıyorum. Geçmişin hayaletlerine ev sahipliği yapmak istemez hiç kimse elbette. Herkes ister geleceğin meleklerine rezervasyon yaptırmak. Her daim umut dolu olmak ve her şeyin güzel olacağına inanmak. Fakat geçmiş geride kalmış olsa da ama izleri kolay kolay silinmiyor. Şu aklımla 20li yaşlarımda olmayı gerçekten çok isterdim. Geçmiş gitti artık, gelecek benim olsun en azından. Gelecekten istediğim tek şey sevdiklerimle toksiklikler ve negatifliklerden uzakta huzurlu ve sağlıklı yaşamak. Az insan çok huzur düşüncesini küçümser, dalga geçerdim eskiden ama gerçekten o kadar doğruymuş ki.
William Faulkner şöyle der: “The past is never dead. It's not even past.” (Geçmiş asla ölmez. Hatta geçmiş bile değildir.). Yaşanmışlıklar, üzüntüler, mutluluklar, huzurlu veya huzursuz anlar hepsi bizim şu anda olduğumuz kişinin varlığına katkı sağladılar. O yüzden geçmişim izlerinin tamamen geçtiğini veya yok olduğunu hiçbir zaman düşünmüyorum ben de. Öte yandan Avusturyalı şair Rainer Maria Rilke'da şöyle demiştir: “Let everything happen to you: beauty and terror. Just keep going. No feeling is final.” (Her şey başına gelsin: Güzellik de dehşet de. Yeter ki yoluna devam et; hiçbir duygu sonsuza dek sürmez.) Duygular sütmeyebilir ama olayların izini yok etmek kolay değil sevgili Reike ama sen de haklısın tabii :)
Kendisinden bir de şiir bırakıyorum buraya.
Sonbahar Günü
Autumn Day – Rainer Maria Rilke
Tanrım, vakit geldi. Yaz pek uzun sürdü.
Gölgeni güneş saatlerinin üzerine düşür
ve sal rüzgârları tarlalara.
Son meyvelere olgunlaşmalarını buyur;
onlara güneyden esen iki gün daha bağışla,
olgunluğa eriştir onları,
ve kat son tatlılığını o ağır şarabın içine.
Şimdi evi olmayan, artık bir daha ev kurmayacak.
Şimdi yalnız olan, uzun süre öyle kalacak;
uyanık kalacak, okuyacak, uzun mektuplar yazacak,
caddelerde bir aşağı bir yukarı dolaşacak,
huzursuzca, yapraklar savrulurken.
Hiçbir şeyi düzeltip silemeyeceğimi bilsem de geçmişle bağımı kopartamıyorum. Elimde değil ne yazık ki. Keşkelerle yaşamak çok kötü veya böyle olmasaydı da şöyle olsaydı demek. Dememek lazım, farkındayım ama bazen olmuyor. Geçmişle hesaplaşmaktan bugünümü ve geleceğimi kendime zehir ediyorum :( hayat dolu ve geleceğe umutla bakabilen biri hiç olamadım. Halbuki şu anda yaşadığımız hayat belki de bizim için en hayırlı olandır. Bunu da yaşayıp görebileceğiz. O zaman gelecek güzel ve sağlıklı günler bizimle olsun. Geçmişten kopamayan kızın ümitvar sözleri, ne kadar inandırıcı olursa artık ;)
03.11.2026 - 17:43
⏳
Oyunuz Askıda Bekliyor!
Fikrinizi belirttiniz, harika! Ancak bu oyun geçerli sayılması ve ana skora işlenmesi için oyunuzu tescillemeniz gerekiyor.
Saniyeler içinde ücretsiz üye olun, hem oyunuz kalıcı olsun hem de bu kriterya hakkındaki teknik analizinizi toplulukla paylaşın!
Kendisinden bir de şiir bırakıyorum buraya.
Sonbahar Günü
Autumn Day – Rainer Maria Rilke
Tanrım, vakit geldi. Yaz pek uzun sürdü.
Gölgeni güneş saatlerinin üzerine düşür
ve sal rüzgârları tarlalara.
Son meyvelere olgunlaşmalarını buyur;
onlara güneyden esen iki gün daha bağışla,
olgunluğa eriştir onları,
ve kat son tatlılığını o ağır şarabın içine.
Şimdi evi olmayan, artık bir daha ev kurmayacak.
Şimdi yalnız olan, uzun süre öyle kalacak;
uyanık kalacak, okuyacak, uzun mektuplar yazacak,
caddelerde bir aşağı bir yukarı dolaşacak,
huzursuzca, yapraklar savrulurken.