İnsanların birbirine çok sık karıştırdıkları bir konu bu aslında. Çok çalışmadan yeteneğin gelişmesi mümkün değildir. Bi insan bir konuya karşı yetenekli olabilir fakat eğer o yeteneği beslemezse maalesef yerinde saymaktan başka bi şey yapmaz. Peki ya yetenek yoksa? O da bir merdiveni en üst kata kadar tırmanmak gibi bir şey aslında. Yani ne kadar çok çalışsan da bir sınırı vardır yapacaklarının. Fakat yetenek olduğu zaman merdivenin son basamağını çıksan bile çatıdan çatıya uçmak hiç de zor değildir. Ayrıca yeteneğin de bir düzeyi vardır. Bu da insanların çok fazla algılayamadığı bir şey. Herkes futbol oynuyor ve dolayısıyla futbola yetenekli fakat seviyeleri farklı. Herkes bi Ronaldo, Mbappe, Messi veya Haaland olmuyor. Veya herkes voleybol oynayabilir ama Melissa Vargas, Zehra Güneş veya Gizem Örge olmak için çok çalışmak gerekiyor. Yetenek illa var ya da yok olmak zorunda değil. Bu açık veya kapalı olacak bir kapı değil.
İlber Ortaylı: “Öyle bir devirde yaşıyoruz ki zeka ve yetenek dışında her şey kabul görüyor.” demiş. Zeka ve yetenekten daha çok değer gören şeyler var maalesef günümüz dünyasında, o da para. Bir insanın parası, hatta çok parası varsa saygı görmesi için yeterli oluyor nası kazandığına bakılmadan. Ya da o kişi çok eğitimsiz veya gelişime kapalı olsa da önemli değil ne de olsa parası var. Ne demiş Dostoyevski: “Param olduğunda, benim de son derece orijinal biri olduğumu göreceksiniz. Paranın en bayağı, en iğrenç yanı insana yetenek bile verebilmesidir.” :) Konuya dönersek eğer zeka ve yetenek çok önemli ama çalışmadan ikisinin de ilerleyeceğine inanmıyorum. Nobel ödüllü Bilim İnsanımız Aziz Sancar'ın şu lafını çok severim: "Çoğu insan zekaya inanır, ben inanmıyorum, bizi birbirimizden ayıran emektir, ben çalışmaya inanıyorum." Son olarak bir Einstein sözü ile yazımı bitireyim: “Dehanın onda biri yetenek, onda dokuzu da çalışmaktır.”
Yetenek sanki insanın içinde saklı duran özel bir güç gibi, çalışmayla birleşince büyük başarılara dönüşebiliyor. Her insanın farklı alanlarda başarılı olabileceği yönleri var. Sanırım burada en kritik, en önemli olan kişinin kendi yeteneğini erkenden keşfedebilmesi ve onu geliştirmek için çaba göstermeye başlayabilmesi.
natylover :
afiyet olsun ama Pan Xiaoting'e bir göz atmanızı tavsiye ederim :P durmadan yediği için midesi yırtılıp hakkın rahmetine kavuşan bi fenomencik :)