Bazı durumlarda eskiden olsa gerçekten panik olurdum, mesela asansör durdu birkaç saniye ki yaşadığım oldu bunu hatta karşımda duvar vardı ama sakin kalabildim. Klostrofobim olmadığı için sanırım yeniden başıma gelse sakin kalabilirim yeter ki telefon çeksin. :P Kartım reddedildi dense kasada hemen bir diğerini denerim. Bu zamanda birçok insanın birden fazla kartı var, panik olunacağını sanmıyorum. Valizim görünmese panik olurum sanırım, ben çantada bi an telefon ve cüzdan bulamadığım an bile panik oluyorum maalesef :/ Daha önce laptopuma sıvı döktüm ve tabii ki de panik oldum :P hemen saç kurutma makinesi ile gerekeni yapmıştım. Ara sıra bir şeyler kırdığım için cam bi şey yere düşünce de panik olmuyorum açıkçası. Fakat hazırlarken fark ettim sanırım ben çok rahat biri değilim, biraz panik yapıyorum. Eğer çözümü olan şeylerse genelde sakin kalmaya çalışsam da panik hayatımda var. Paniklerin, streslerin ve can sıkıcı insanların olmadığı zamanlar diliyorum herkese :)
Gecenin bir köründe Beşiktaş'ta dil kursundan çıktım Zincirlikuyu'da metrobüse bindim (İstanbul'da yaşıyorum anlaşılmıştır sanırım :)) ve oturdum da bu yüzden gömüldüm telefona yolculuk başladı. Bi ara kafamı kaldırdım hangi durakta olduğumu görmek için bir baktım Boğazköprüsü diyor - o zamanlar adı henüz 15 Temmuz Şehirler Köprüsü değildi -. O an şöyle oldum: "Hmmm.." sakince indim o durakta. Panik olmadım ama ürktüm biraz çok karanlıktı ve durakta tek başımaydım. Anlaşılacağı üzere yanlış istikamete binmiştim. Yanlışlıklar yapınca hiç panik olmuyorum. Ki bu anlattığım 12-13 yıl öncesiydi şimdi hiç olmuyorum. Hatasız kimse yok, o yüzden de hataları sakin karşılıyorum.
Beni en çok hastaneler panikletiyor. Sürekli bir bekleme hali. Randevulu hasta olsan da bekliyorsun. İçeri girdiğinde doktor ne söyleyecek bekliyorsun. Tahlil, mr. vs.isterse bekliyorsun. Sonucu bekliyorsun. Sonuç çıktığında doktor ne söyleyecek bekliyorsun. Bu süreç beni bitiriyor. Allah kimseyi hastanelere düşürmesin. Eli yüreğinde gezmek çok zor.
Diğer bir panik olduğum nokta, eşimin araba kullanması. Oğlak burcu olduğu için kendisi tam bir düşünen adam. Bir insan hiç mi kafasını boş bırakmaz. Yok illa onu dolduracak. Tabi o kafa araba kullanırken de o kadar dolu ki bazen yola çıktığını unutup çok yanlış kararlar verebiliyor. Yavaş gitmesi gereken yerde bi bakmış 120 ile gitmiş çünkü kafası başka yerlerde. En çok kaza yapan burç istatistiklerine bakılınca ilk sırayı Oğlakların kapması hiç şaşırtıcı değil. Düşünme, yola bak demekten dilinde tüy bitiyor insanın. Oh be bi kocayı gömme seansını daha başarıyla atlattım. Yazarken bile paniklediğimi hissettim. Yazdıktan sonra rahatladım.
Asansörde kalmak ve bir yere geç kalma korkusu beni bitiriyor. Sakin kalmaya çalışsam da bu ikisi de beni geriyor.
Beni ayrıca uykusuzluğum panikletiyor. Yarın erken kalkmam lazım ama uykum bir türlü gelmiyor. Dön Allah dön. Uyuyamayınca daha çok gerilip bu sefer baş ağrısından uyuyamıyorum. Saatler ilerliyor ve kaç saat uyuyacağımı hesaplamaya başlıyorum. En fazla 3 veya 4 saat uyuyabileceksem bu beni daha da çok geriyor. Gözlerim bir türlü kapanmıyor. Neyse hadi bir daha deneyeyim derken uyuyabilirsem şanslıyım. 3-4 saat uykumu alabilirsem benden mutlusu yoktur. Tam da şu anda saat 3 ve yine erken kalkmam lazım. :)
Diğer bir panik olduğum nokta, eşimin araba kullanması. Oğlak burcu olduğu için kendisi tam bir düşünen adam. Bir insan hiç mi kafasını boş bırakmaz. Yok illa onu dolduracak. Tabi o kafa araba kullanırken de o kadar dolu ki bazen yola çıktığını unutup çok yanlış kararlar verebiliyor. Yavaş gitmesi gereken yerde bi bakmış 120 ile gitmiş çünkü kafası başka yerlerde. En çok kaza yapan burç istatistiklerine bakılınca ilk sırayı Oğlakların kapması hiç şaşırtıcı değil. Düşünme, yola bak demekten dilinde tüy bitiyor insanın. Oh be bi kocayı gömme seansını daha başarıyla atlattım. Yazarken bile paniklediğimi hissettim. Yazdıktan sonra rahatladım.
Asansörde kalmak ve bir yere geç kalma korkusu beni bitiriyor. Sakin kalmaya çalışsam da bu ikisi de beni geriyor.
Beni ayrıca uykusuzluğum panikletiyor. Yarın erken kalkmam lazım ama uykum bir türlü gelmiyor. Dön Allah dön. Uyuyamayınca daha çok gerilip bu sefer baş ağrısından uyuyamıyorum. Saatler ilerliyor ve kaç saat uyuyacağımı hesaplamaya başlıyorum. En fazla 3 veya 4 saat uyuyabileceksem bu beni daha da çok geriyor. Gözlerim bir türlü kapanmıyor. Neyse hadi bir daha deneyeyim derken uyuyabilirsem şanslıyım. 3-4 saat uykumu alabilirsem benden mutlusu yoktur. Tam da şu anda saat 3 ve yine erken kalkmam lazım. :)