Kışın her sabah daha güneş doğmadan uyanmak zorundayım. Karanlıkta yollara düşünüyorum, 1 saat yol gitmemek rağmen yolun sonunda hava yeni yeni aydınlanıyor. Nasıl tat kaçıran bir durum olduğunu anlatamam ve bu saatleri sabit tutma inadını da anlamıyorum. Nasıl mutsuz eden ve motivasyon düşüren bi durum olduğunu yıllardır bağıra bağıra söylüyoruz fakat hiçbir işe yaramıyor. Sabahın çok köründe uyandığım için alarm ile uyanıyor olmak da son derece tat kaçırıcı. Her sabah mutsuz uyanıyorum maalesef. Özellikle de dediğim gibi kışın. :( Tatilin bittiğini fark etmek üzücü ama ne bitmiyor ki o da bitmesin. Evden çıktığımda fişi çektim mi, ocağı kapattım mı, cam açık mı kaldı yaşamamak için tek tek kontrol ediyorum. Olur da yapmadıysam eve dönene kadar ara ara aklıma gelip son derece huzursuz eder.
Faturalar zaten hep beklediğimden yüksek geliyor artık alıştığım için hiç önemsemiyorum gerçekten. Uykunun en tatlı yerinde, şöyle derin uykuya doğru yolculuğa çıkmışsınız ve gece oniki, iki falan bu arada ve uyandırılıyorsunuz çünkü neden dünya onların etrafında dönüyor ve ne kadar gürültülü olduklarının zerre farkında değiller. Ben eskisi kadar iyi bi insan değilim sanırım. Aman herkes mutlu, huzurlu olsun kafasında değilim tamam olsunlar da benim huzurumu kaçırmadan! İşte o an bi araba gelip onları biçse, gerçekten ne oldu diye camdan bakmadan “oh, be!” diyip uykuma döneceğim. O kadar öfkeleniyorum… Bırak aman yapsınlar 5dk sonra susarlar ne olsa diyemiyorum.
Sigara küllüğü gibi dolaşan insanlardan nefret ediyorum, yani kalbimi görmeseniz onlara karşı nasıl kapkara olduğunu da görürdünüz. İçiyorsun tamam ama beni o pis kokuna neden maruz bırakıyorsun? Ter kokanlar doğal bayıltma ilacı gibiler zaten. Nası rahatsız olmadıklarını anlamak çok zor.
Sinirliyim ve mutsuzum ama karşımdaki insan gülüyor. Yani ne desem bilmiyorum. Yok oluyor o an benim için zaten. Bir şeyler kopup gidiyor.
Hayatta tat kaçıran çok şey var. Olumsuzluklara takılma yaşamana bak olayı saygısız ve umursamaz insanlarla dolu bir hayat sürerken çok zor. İnsanımız kendini eğitmeyi ve evcilleştirmeyi gerçekten bilmiyor. Vahşi doğada yaşıyoruz gibiyiz sanki…
Değil kokusu, görüntüsü bile midemi bulandıran sigaranın bi de onu içen insanların üstüne sinmesi beni bitiriyor. Ne kadar kötü koktuklarını bi bilselerdi o insanlar ama nerede, asla fark etmiyorlar. Onlara normal geliyor ne yazık ki. İçmeyenlere sorsalar bir de neler neler söylerler de bir şey diyemiyoruz maalesef. Kokuyu aldığım anda kaçıyorum resmen o insandan.
Dinlenme esnasında her şeyi bitirdim derken bir şeyin daha yapılması gerekecekse tadım kaçar. Bunu özellikle ev işlerinde çok yaşıyorum. Zaten hiçbir zaman bitmiyor. Mutlaka bir şey çıkıyor.
Uykusuzluktan debelendiğim ve çok az uykuyla işe gittiğim zamanlarda cidden çok keyifsiz oluyorum. Bu sefer erken yatarım, zaten yorgunum derken yine aynı uykusuzluğu yaşamak beni bitiriyor. İşe gitmek değil de bu uykusuzluk tadımı cidden kaçırıyor. Kafayı koyar koymaz dalanlara hayranım. Hele ki ses oldu mu zaten uyumam neredeyse imkansızlaşıyor. O yüzden tatilin az kalması beni üzüyor. Bitmese iyiydi.
Kitap okurken gürültü tadımı kaçırır. Bir şeyi 15-20 kere falan anlatan insanlar tat kaçırıyor. İnsanlar genel olarak tadımı kaçırırlar gerçi. Kitaplar, hayvanlar ve çocukları seviyorum sadece.
Çok açken bazen acele ediyor insan, işte o an sıcak lokmayı attın ağzına ve damağın yandı. En az 5 gün geçmiş olsun, ne yediğinden ne içtiğinden bi şey anlamazsın. Can sıkıcı bi durum.
11.08.2026 - 01:27
[+] Cevaplar (1)
+Cimbomino :
naturaldisaster yemek pişti mi diye kontrol ederken başıma sıklıkla gelen durum. Ne kadar üflesem de damağı yakıyoruz maalesef.
Faturalar zaten hep beklediğimden yüksek geliyor artık alıştığım için hiç önemsemiyorum gerçekten. Uykunun en tatlı yerinde, şöyle derin uykuya doğru yolculuğa çıkmışsınız ve gece oniki, iki falan bu arada ve uyandırılıyorsunuz çünkü neden dünya onların etrafında dönüyor ve ne kadar gürültülü olduklarının zerre farkında değiller. Ben eskisi kadar iyi bi insan değilim sanırım. Aman herkes mutlu, huzurlu olsun kafasında değilim tamam olsunlar da benim huzurumu kaçırmadan! İşte o an bi araba gelip onları biçse, gerçekten ne oldu diye camdan bakmadan “oh, be!” diyip uykuma döneceğim. O kadar öfkeleniyorum… Bırak aman yapsınlar 5dk sonra susarlar ne olsa diyemiyorum.
Sigara küllüğü gibi dolaşan insanlardan nefret ediyorum, yani kalbimi görmeseniz onlara karşı nasıl kapkara olduğunu da görürdünüz. İçiyorsun tamam ama beni o pis kokuna neden maruz bırakıyorsun? Ter kokanlar doğal bayıltma ilacı gibiler zaten. Nası rahatsız olmadıklarını anlamak çok zor.
Sinirliyim ve mutsuzum ama karşımdaki insan gülüyor. Yani ne desem bilmiyorum. Yok oluyor o an benim için zaten. Bir şeyler kopup gidiyor.
Hayatta tat kaçıran çok şey var. Olumsuzluklara takılma yaşamana bak olayı saygısız ve umursamaz insanlarla dolu bir hayat sürerken çok zor. İnsanımız kendini eğitmeyi ve evcilleştirmeyi gerçekten bilmiyor. Vahşi doğada yaşıyoruz gibiyiz sanki…
Dinlenme esnasında her şeyi bitirdim derken bir şeyin daha yapılması gerekecekse tadım kaçar. Bunu özellikle ev işlerinde çok yaşıyorum. Zaten hiçbir zaman bitmiyor. Mutlaka bir şey çıkıyor.
Uykusuzluktan debelendiğim ve çok az uykuyla işe gittiğim zamanlarda cidden çok keyifsiz oluyorum. Bu sefer erken yatarım, zaten yorgunum derken yine aynı uykusuzluğu yaşamak beni bitiriyor. İşe gitmek değil de bu uykusuzluk tadımı cidden kaçırıyor. Kafayı koyar koymaz dalanlara hayranım. Hele ki ses oldu mu zaten uyumam neredeyse imkansızlaşıyor. O yüzden tatilin az kalması beni üzüyor. Bitmese iyiydi.