Hayatta üzüldüğümüz çok şey var ama bu üzüntülerin ne kadarını sevdiklerimizle paylaşıyoruz? Bazı insanlar o kadar çok içinde yaşar ki acılarını fark etmeyiz bile hayatında neler olduğunu. Kendi kabuğuna çekilir ve belki de yastıklara sarılıp ağlar kendi başına. Ertesi gün de gelir ve sanki hiç üzülmemiş gibi hayatına devam eder kaldığı yerden. Bazı insanlar da mutlaka biriyle ya da birileriyle paylaşmak ister yaşadıklarını. İçinden atıp rahatlamak ister zehrini. Ben içimde yaşamayı daha çok tercih ediyorum galiba. Kimseyi üzmemek ve kendi acılarımla sıkmamak istiyorum sanırım. Sarılıp ağladığım sayılı insan vardır hayatımda. Diğer insanlar pek bilmez neler yaşadığımı. Anca hayati ya da önlenmesi gereken bir durum varsa paylaşırım çoğu zaman. Oradaki düşüncem de neden böyle önemli bir konuyu bana anlatmadın diye fırça yememek için. Çünkü cidden anlatmaya bile mecalim olmuyor çoğu zaman. Bazıları da ne kadar mutlu hayatın var, bak ben neler yaşıyorum deyince başlıyorum anlatmaya. O zaman karşı taraf anlıyor hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını. Teselli hiçbir zaman istemedim kimseden, zaten hiçbir teselli gerçeği değiştirmeye yetmiyor. Sadece yazıyorum bu aralar hem de çok. Nasılsa kimse okumayacak ve ben sadece yazıp rahatlamış olacağım. Ben de bu yolla akıtmış olacağım zehrimi. Bence en güzeli bu, kimse bilmeden ve görmeden...
18.08.2026 - 15:03
[+] Cevaplar (4)
PurpleSoul :
Kimsenin hakkı yok azarlamaya, içimizden gelmiyorsa her şey yolunda deyin geçin. Konuşup dursunlar aman vakit harcamaya değmez.
+Cimbomino :
PurpleSoul keşke o kadar kolay olsa ;) onlar çok değerliler. Ben onlara anlatmazsam onları değersizleştirmiş olurum. ;)
Er500 :
Cimbomino en çok bana anlatacaksınız, en çok bana! Ben saksı değilim :P
Biten dostluklar ve yaşanmamış aşklar için teselli beklemem. Hayırlı olsaydı ya da gerçek bir gönül bağı kurulsaydı devam ederdi diye düşünüyorum.
Kaçan fırsatlara da üzülmem. Benim için daha hayırlısı kapımdadır diye umut ederim.
Burada bi tek dertler üst üste gelir ya bi geldi mi zor gider onda teselli isterim. Çünkü insan bu gibi durumlarda yanında sağlam bir el arayabiliyor. Yıkıldığında kaldıracak, düşerken tutacak ve ağladığında güldürecek birinin olması insana iyi geliyor. Onun dışında tesellilere çok da gerek yok. Sonuç değişmeyecek olduktan sonra boş teselliler sadece zaman kaybettiriyor.
Kaçan fırsatlara da üzülmem. Benim için daha hayırlısı kapımdadır diye umut ederim.
Burada bi tek dertler üst üste gelir ya bi geldi mi zor gider onda teselli isterim. Çünkü insan bu gibi durumlarda yanında sağlam bir el arayabiliyor. Yıkıldığında kaldıracak, düşerken tutacak ve ağladığında güldürecek birinin olması insana iyi geliyor. Onun dışında tesellilere çok da gerek yok. Sonuç değişmeyecek olduktan sonra boş teselliler sadece zaman kaybettiriyor.