Çok geç oldu ama insanların hoşuna gitmese de kendi sınırlarımı belirledim ve korumakta kararlıyım. Bence benim canım bu zamana kadar yeteri kadar sıkıldı insanlar yüzünden. Bir yerlere gitmeyi hiçbir zaman o kadar çok istememişimdir. Fakat arkadaşlık ilişkilerimde bu yüzden sıkıntılar yaşadım. "Ona merhaba dedin, bana neden selam vermedin?" tribi yemek çok sağlıklı bir durum değil. Fakat buna zamanında ben izin veriyordum artık vermiyorum. İstemeyen de gidebilir çünkü bazı şeyler çok yetti bana. "Sen ne biçim insansın, bizimle vakit geçirmek istemiyorsun?" gibi cümleler de duydum. Ben şu anda kendi içime çok döndüğüm bir zamanı yaşıyorum bunun için de kimseden özür dileyemeyeceğim. Kimseyle görüşmek için özel bir çaba harcamıyorum evet bunun için yormuyorum artık kendimi çünkü zamanında çok tükettim ve çaba harcama düşüncesi bile üzgünüm tüylerimi diken diken ediyor. Bu beni kötü bir arkadaş ediyorsa bu aralar öyleyim o zaman. Ya da belki bundan sonra hep böyleyim.
angelica :
Geçen zamana hiçbir şey yapamıyor insan ama geleceği nasıl yaşayacağımız kısmen elimizde. En azından insan ilişkileri ile alakalı olan kısmı. Az muhabbet kesinlikle en güzeli.
İnsanların kötü davranışlarını, tercihlerini, art niyetli fikirlerini kontrol edebilmemiz mümkün değil. O yüzden bize zarar verebilecek insanlardan ve ortamlardan kaçabilmemiz bizim kontrolümüzde. Bazen sevgi de bir yere kadar. Ne kadar seversek sevelim, o tür insan ve ortamlardan uzak durmamız gerektiğini düşünüyorum.
Mesela arkadaş ortamında sırf hava atmak için sigaraya başlayan gençler var. Koah olduğunda o arkadaş grubun senin yanında duracak mı? O havan, sağlığınla beraber içtiğin sigara gibi toz duman olmayacak mı? Onların arasına katılayım derken kendinden taviz vermiş olmayacak mısın? Sigaraya başlayan her gencin kendine sorması gereken sorular bunlar bence. Bir gruba dahil olmak için yaptığımız fedakarlıklar tamamen elimizde. Bu fedakarlıkları hak eden insanlara yapmak da öyle.
İnsan kendisine gereğinden fazla yük yüklemeye nedense çok meyilli. Her şeyi kontrol ettim demeyiz ve her şey bizim kontrolümüzde olamaz. Kendimizi tüketmemek için farkına varmamız gereken çok şey var.
Mesela arkadaş ortamında sırf hava atmak için sigaraya başlayan gençler var. Koah olduğunda o arkadaş grubun senin yanında duracak mı? O havan, sağlığınla beraber içtiğin sigara gibi toz duman olmayacak mı? Onların arasına katılayım derken kendinden taviz vermiş olmayacak mısın? Sigaraya başlayan her gencin kendine sorması gereken sorular bunlar bence. Bir gruba dahil olmak için yaptığımız fedakarlıklar tamamen elimizde. Bu fedakarlıkları hak eden insanlara yapmak da öyle.