Unuttuğumuz ne çok şey var hayatta ya da unutmaya çalıştığımız. Her geçen gün daha çok yoruyoruz hafızamızı ya unutmak ya da hatırlamak için. Her yaptığımız olumsuz davranışın veya hayatımızda önemli yer tutan her olayın sonucunu bilmeden yaşıyoruz. Ödediğimiz her bedel aslında yaptıklarımızın bir karşılığı olarak karşımıza çıkıyor. Önemsiz gibi görünen ya da hayatımıza imzasını atan olaylar dolduruyor hafızamızı ve biz onlardan ya bilinçli şekilde ya da bilinçsizce kaçmaya çalışıyoruz. Kaçınca zannediyoruz ki bir yerden patlak vermez, karşımıza hiç çıkmaz. Şanslıysak evet ama ya şans yanımızda yoksa? Ya birileri onu hatırlatmaya çalışırsa? O zaman başlıyor bedenimizdeki tüm rahatsızlıklar. Her ağrının bile bir nedeni var aslında. Adı konulmamış tüm hastalıkların bir sebebi var. Doktorlar hiçbir şeyin yok derler, halbuki neler neler vardır içinde bastırmaya çalıştığın ve belli olmaz sandığın. Kendine bile söyleyemezsin neleri unutmak zorunda kaldığını. İnsan böyle yaşayamaz ki zaten. En güzeli unutmak. Unutmak bir nimettir aslında unutabilmek çünkü unutamadığın her an ömründen gider. Ömrümüzde unutmak ya da unutturulmak zorunda kalmayacağımız anıları biriktirmeye çalışalım çünkü bu hayat istemesek de elimizden kayıp gidiyor.
Bazı şeyler hayatımın bi parçası değil artık ama bazen bi şey oluyor tetikleniyor insan hatırlamış oluyor. Unutmaktan kastımız gündemde sıcak tutmak değilse evet unuttum gitti ama bi dönem hayatından geçmiş arkadaşın, sevgilin, acıların, anıların tamamen unuttum gitti olayı pek mümkün değil. Ya hafızayı sildirmek lazım ya da aşırı gamsız olmak lazım. Ben hayatımdaki olumsuzlukları genel olarak düşünmemeye çalışanlardanım, bazen patlak veriyor bir yerlerden ama üzerine çok durmayı, konuşmayıp, yok saymak gerekiyor.
Bir boşluktasın ve bir gün bir kör kuyuya düşersin. O kör kuyuda o kadar kötü zamanlar geçirirsin ki bir an önce bu kabusun bitmesini dileyip o kuyudan çıkmak istersin. Sonunda zafere kavuşup o kör kuyudan çıkmayı başardığında artık özgürüm ve kurtuldum diye sevinirsin. Sonra pat diye biri çıkıverir ve sana o kör kuyuda yaşadıklarını hatırlatır. Hayatın paradoksuyla karşı karşıya kalırsın. Kuyudan çıktığını sanıp yaşarken ya kuyudan hiç çıkamadıysan?