look skywalker

Onun Arabası Var, Maalesef Ruhu Yok vs Ellere Var da Bize Yok mu?

Arkadaşın herkese çikolata dağıttı ve seni pas geçti o zaman içinde geçer: “Ellere var da bize yok mu?” :( Herkesin doğum günü kutlanırken seninkini unuttular :( Yine yapıştır bi: “Ellere var da bize yok mu? Adam yağmurlu havada yanından son hız geçti ve üstün başın çamur oldu. E tabii ki bu durumda: "Onun Arabası Var, Maalesef Ruhu Yok." dersin içinden söverken. Bir de herkesin mutlaka hayatında vardır çok pahalı bir arabası olan ama insanlara kötü davranan biri için. Yani aslında onun arabası olsa ne olur olmasa ne olur! Bu şarkılar içimize öyle bi işlemiş ki normal hayatımızda da hep kullanır olmuşuz yıllardır farkında olmadan.

Platon vs Aristotales

Platon hocası Sokrates'e o kadar hayrandı ki hiç sözünden çıkmadı dense abartı olmaz. Birkaç tane edebi eser yazmasına rağmen hocasının ricasıyla hiç düşünmeden yırtıp atmıştır. Sokrates'i kaybettikten sonra fikirlerinin yok olmasını istemediği için kaleme almıştır. Aslında yazı fikirlerin kopyası, orijinali olmadığı için Sokrates'in karşı olduğu bir düşünceydi. Aristotales ise daha mantık çerçevesinde bir felsefe geliştirmiştir. Ona hocanı sevmiyor musun, neden onun yolundan gitmiyorsun diye sorduklarında ise, verdiği cevap şöyleydi: "Hocamı severim ama gerçeği daha çok severim" (Latince: Amicus Plato, sed magis amica Veritas).

Tekrarın mükemmelliği vs Rastgeleliğin güzelliği

Rastgele ne zaman güzel olur; mesela beklenmedik gelen para, hediye vb fakat asıl tekrar mükemmel bir şey gerçekten. Daha genç olsaydım rastgele derdim belki bilemiyorum fakat rutinler çok kıymetli. Sevdiklerinizle geçirdiğiniz tekrarlanan zamanlar. Bazı kitapların tekrardan izlenmesi, bazı filmlerin yeniden görülmesi. Aynı şarkının 100 defa art arda çalması... Huzurlu uykunun tekrarı, her gün içilen kahve liste uzar gider. Kısacası arada bir rastgele güzel olabilir ama asıl mükemmel olan kesinlikle tekrarlar! :)

Birileri bilinçli bir tercihti diye yorum yapmış, güçlü ve kararlı görünmek için falan diye ama ben emin olamıyorum. "Buralar bir zamanlar bizimdi, çekilin ortamın sahibi geldi" gibi yürüyor sanki ama havasını alır tabii.

Dönence deyince insanın aklına Barış Manço geliyor, ne ilginç gerçekten.

Arkadaşın herkese çikolata dağıttı ve seni pas geçti o zaman içinde geçer: “Ellere var da bize yok mu?” :( Herkesin doğum günü kutlanırken seninkini unuttular :( Yine yapıştır bi: “Ellere var da bize yok mu? Adam yağmurlu havada yanından son hız geçti ve üstün başın çamur oldu. E tabii ki bu durumda: "Onun Arabası Var, Maalesef Ruhu Yok." dersin içinden söverken. Bir de herkesin mutlaka hayatında vardır çok pahalı bir arabası olan ama insanlara kötü davranan biri için. Yani aslında onun arabası olsa ne olur olmasa ne olur! Bu şarkılar içimize öyle bi işlemiş ki normal hayatımızda da hep kullanır olmuşuz yıllardır farkında olmadan.

Sushi gerçekten özledim. Çok severim ama artık inanılmaz pahalı maalesef :(

Biz voleybol Ülkesiyiz marşını hiç baştan sona dinlemedim, başka sözü var mı bilmiyorum.