Bazen o kadar kötü haberler duyuyoruz ki içimiz parçalanıyor. Özellikle dünya genelinde yaşanan savaşlarda ölen ya da yaralanan çocukları görünce tarifsiz acılar hissediyorum. O zaman bu savaşları başlatanlardan daha çok nefret ediyorum. Onların bir an bile nefes almasını istemiyorum. Başkalarının yaşam hakkını elinden almaya çalışanlar umarım tez zamanda kendileri de aynı durumla karşı karşıya kalırlar diyeceğim ama öyle bir dünya yok.
Herkesin huzurla yaşaması da mümkün değil. Çünkü çevremizde o kadar çok hırslı, entrikacı ve kıskanç insan var ki bir şekilde hayatı bu huylarıyla hem kendilerine hem de çevrelerindekilere zehir etmeyi başarıyor. Ne var sanki kavgasız gürültüsüz, dertsiz tasasız yaşamaya çalışsak. Ama olmaz, bazı insanlar resmen kaostan besleniyor. Kendi iç çatışmalarını ve huzursuzluklarını dışarı atıp başkalarını da germek zorunda. Tamamen huzurla dolu öyle bir dünya yok.
Hastalıklar keşke hiç olmasa. Kimse bir gıdım şifa için hastane kapılarında sürünmese. Saatlerce doktorun ağzından ne çıkacak diye beklemese. Kimse hastalıktan çırpına çırpına ölmese. Herkes huzurla ve mutlulukla bu dünyadan göç etse. Ama öyle bir dünya yok.
Hayallerim o kadar çok sularda boğuldu ki artık hayal kurmaya bile korkuyorum onlar da boğulur diye. Gerek yok boğulmaya ve ümit etmeye. Beklentiler ve hayaller çok yoruyor. Bıraktım artık oluruna. Ne gelecekse hayırla gelsin, hayırsızı hiç gelmesin. Hayallerim hayal olarak kaldığı için onların gerçekleşeceği bir dünya da yok. Varsın olmasın. Bazı hayaller gerçekleşmese de gerçeklerden daha güzel bir şekilde hafızada canlı olarak kalır ve insan yaşadıkça onlar da var olmaya devam eder. O zaman anlar ki insan bazı hayaller hayal olarak kaldıkça daha da güzelleşir.
Karnım doyuyor, çok şükür aç değilim. Çok şükür çoğu zaman yüzüm de gülüyor. Bir şekilde insan gülecek bir şey buluyor. Zaten buna ihtiyaç da duyuyor. Elim ayağım tutuyor, sağlığım da maşallah yerinde. Bu, en büyük hazine. Hayattan çoğu zaman keyif de alıyorum. Hayat her şeye rağmen yaşanmaya değiyor. Tüm olumsuzluklara rağmen rahatça nefes alabiliyorum ya oh be! Dünya varmış.
"İyilik ve kötülüğü birbirinden ayıran çizgi; devletlerin, sınıfların ya da siyasi partilerin arasından değil, her bir insanın kalbinin tam ortasından geçer."
Aleksandr Soljenitsin
23.08.2026 - 01:05
[+] Cevaplar (1)
+Cimbomino :
SosyolOrk ne kadar doğru ve güzel bir söz. Keşke iyi insanların sayısı, kötülerinkinden katbekat çok olsaydı. Ama maalesef öyle bir dünya yok. Olsaydı bu kadar acı dolu olaylar da yaşanmazdı. Haberleri izlemeye korkuyorum artık.
Herkesin huzurla yaşaması da mümkün değil. Çünkü çevremizde o kadar çok hırslı, entrikacı ve kıskanç insan var ki bir şekilde hayatı bu huylarıyla hem kendilerine hem de çevrelerindekilere zehir etmeyi başarıyor. Ne var sanki kavgasız gürültüsüz, dertsiz tasasız yaşamaya çalışsak. Ama olmaz, bazı insanlar resmen kaostan besleniyor. Kendi iç çatışmalarını ve huzursuzluklarını dışarı atıp başkalarını da germek zorunda. Tamamen huzurla dolu öyle bir dünya yok.
Hastalıklar keşke hiç olmasa. Kimse bir gıdım şifa için hastane kapılarında sürünmese. Saatlerce doktorun ağzından ne çıkacak diye beklemese. Kimse hastalıktan çırpına çırpına ölmese. Herkes huzurla ve mutlulukla bu dünyadan göç etse. Ama öyle bir dünya yok.
Hayallerim o kadar çok sularda boğuldu ki artık hayal kurmaya bile korkuyorum onlar da boğulur diye. Gerek yok boğulmaya ve ümit etmeye. Beklentiler ve hayaller çok yoruyor. Bıraktım artık oluruna. Ne gelecekse hayırla gelsin, hayırsızı hiç gelmesin. Hayallerim hayal olarak kaldığı için onların gerçekleşeceği bir dünya da yok. Varsın olmasın. Bazı hayaller gerçekleşmese de gerçeklerden daha güzel bir şekilde hafızada canlı olarak kalır ve insan yaşadıkça onlar da var olmaya devam eder. O zaman anlar ki insan bazı hayaller hayal olarak kaldıkça daha da güzelleşir.
Karnım doyuyor, çok şükür aç değilim. Çok şükür çoğu zaman yüzüm de gülüyor. Bir şekilde insan gülecek bir şey buluyor. Zaten buna ihtiyaç da duyuyor. Elim ayağım tutuyor, sağlığım da maşallah yerinde. Bu, en büyük hazine. Hayattan çoğu zaman keyif de alıyorum. Hayat her şeye rağmen yaşanmaya değiyor. Tüm olumsuzluklara rağmen rahatça nefes alabiliyorum ya oh be! Dünya varmış.
Aleksandr Soljenitsin