naturaldisaster

Sıcaktan pişmek vs Yağmurda sırılsıklam olmak

Bence ikisi de eşit derecede can sıkıcı. Fakat sıcağa vantilatör veya klima ile evlerinizde çözüm bulabilirsiniz. Sokakta güneşin altında yürümek zorundaysan ama işte buna nası bi çözüm bulunabilir diye düşündüğümde gerçekten mecbur değilsen güneşin en tepede olduğun saatlerde çıkma sokağa derim. Yağmur yağarken işe gidiyorsan ve yanında şemsiye yoksa üstüne üstlük bir de çok az vaktin kaldıysa çok perişan bi durum. Bi şekilde biraz koşarsın, biraz yanında şal, atkı varsa onu kendine siper edersin ama yine de ıslanırsın. Zavallı sen, hele bir de ayakkabın yağmura uygun değilse ve çorapların ıslandıysa. İşte perişan ve çaresizliğin resmi :)

Terlemek, uykunun kaçması ve sıcağın bütün enerjini yemesi çok zor bi durum. Sıcaklarda çalışmak zorunda olan insanlara bol sabır ve tahammül diliyorum gerçekten.

Çok okuyan vs Çok gezen

“Çok okuyan mı bilir, çok gezen mi?” sözü yıllardır tartışılır. Ben buna bir başka boyut getirmek de istiyorum aslında. Çok okuyan mı bilir, çok fazla bilgi videosu izleyen mi? Aslında bu da kişinin öğrenme yeteneğine göre değişir. Görsel öğrenen biriyseniz çok okuyarak da izleyerek de öğrenebilirsiniz ama işitsel zekanız daha baskınsa çok okuyarak değil sadece izleyerek öğrenebilirsiniz. Okumak çok değerli ve önemli ama bireyin kişisel ilgisi ve çabası da öğrenme konusunda çok önemli rol oynuyor.

Okuyarak insan öğrenir, hem de çok öğrenir. Düşünme becerisi, kelime dağarcığı, konsantrasyon süresi gelişir. Malum ekran çağındayız ve ekranın zehrini ancak okuyarak atabiliriz. Ekranın panzehiridir okumak bir nevi. Gezdiğiniz zaman zaten ekrandan çok daha kolay uzaklaşmış oluyorsunuz. Okumak da, gezmek de ve kaliteli içerik izlemek de çok değerli.

Hamlet vs Macbeth

Tiyatro tarihinin en harika tiratlarından biridir:

Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu!
Düşüncemizin katlanması mı güzel,
Zalim kaderin yumruklarına, oklarına
Yoksa diretip bela denizlerine karşı
Dur, yeter! Demesi mi?
Ölmek, uyumak sadece! Düşünün ki uyumakla yalnız
Bitebilir bütün acıları yüreğin,
Çektiği bütün kahırlar insanoğlunun.
Uyumak, ama düş görebilirsin uykuda, o kötü!
Çünkü ölüm uykularında,
Sıyrıldığımız zaman yaşamak kaygısından,
Ne düşler görebilir insan, düşünmeli bunu.
Bu düşüncedir uzun yaşamayı cehennem eden.
Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken?
Kim ister bütün bunlara katlanmak
Ağır bir hayatın altında inleyip terlemek
Ölümden sonraki bir şeyden korkmasa,
O kimsenin gidip de dönmediği bilinmez dünya
Ürkütmese yüreğini?
Bilmediğimiz belalara atılmaktansa
Çektiklerine razı etmese insanı?
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi:
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini.
Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
Yollarını değiştirip bu yüzden.
Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar.

Freddie Mercury vs Michael Jackson

Michael filmi gerçekten çok güzeldi. Rekor kırdı hep diye biliyorum. Devam filmi de gelecek 💃🏻 Bohemian Rhapsody filmi de aynı şekilde çok güzeldi.
Bohemian Rhapsody filmi için 2018'de son kez sinemaya gitmiştim zira sinemaya gitmek insanların sürekli yeme içme seslerinden eskisi kadar keyif vermiyor, bir de uzun bir aradan sonra 2026 yılında Michael filmi için çektim bu çileyi. Michael Jackson'ın yeğeni Jaafar Jackson gerçekten harikalar yaratmış. Defalarca izlenilesi harika bir film.

Ah Nerede vs Kara Gözlüm

“Ah Nerede” (1975 film müziği)

Bir Orhan Aksoy filmi olan Tarık Akan ve Gülşen Bubikoğlu'nun başrollerini paylaştığı bir yeşilçam filmidir.
Şarkı teması da filmin teması da ayıdır: aşk, pişmanlık ve ayrılık.
Klasik Yeşilçam duygusu: “kaçan sevgili, özlem, hüzün”.

Ah Nerede çapkın delikanlı Ferit karakterinin (Tarık Akan) gerçek aşkı bulmasıyla karışan hayatını konu alır. Eğlenceli olmasının yanı sıra mutlu sonla biter.

Kara Gözlüm başrollerinde Türkan Şoray ve Kadir İnanır’ın oynadığı 1970 yapımı bir Atıf Yılmaz filmidir. Hikâye, balıkçı bir genç kız ile gizlice ona âşık olan bir müzisyen etrafında geçer.

Şarkı olarak klasikleşmiş bir parçadır ve çok farklı sanatçılar tarafından seslendirilmiştir. Ben Belkıs Özener versiyonunu çok severim. Yanlış hatırlamıyorsam filmde de onun sesi kullanılmıştı. Şarkının da filmin de teması aynıdır: sevilen kişiye özlem ve aşk acısı.

Kimsenin ritminizi bozmasına izin vermeyin 😌

Hayatımızın belli dönemlerinde işkenceci gibi gelen insanlara denk geliyoruz. Bazen ailemizden biri, bazen bi arkadaş ve bazen de iş yerinden birileri. Bu tarz insanlar bize dayak yiye yiye baş etmeyi öğretiyor bu tarz insanlarla. Yine de umarım hiç maruz kalmazsınız. Ütopik bir dilek ama olsun ben dileyeyim :)

Çok açken bazen acele ediyor insan, işte o an sıcak lokmayı attın ağzına ve damağın yandı. En az 5 gün geçmiş olsun, ne yediğinden ne içtiğinden bi şey anlamazsın. Can sıkıcı bi durum.

2009 yılında hayatını kaybeden Shane McConkey dünyanın en meşhur ekstrem sporcularından biriydi. İtalya'da wingsuit ve kayak kombinasyonu sırasında hayatını kaybetti.
2017 yılında hayatını kaybeden Ueli Steck bir başkta ektrem sporcu. Everest hazırlıkları sırasında düşerek hayatını kaybetti.
1998 yılında hayatını kaybeden Amerikalı ekstrem sporcu Dan Osman halat sistemindeki arıza sonucu yaşamını yitirdi.
1999 yılında çığ altında kalarak hayatını kaybeden Alex Lowe bir başka dağcılık ekstrem sporcusu.

Normal kabul edilebilmek için toplumun belirlediği norm-lara uymamız gerekiyor. Yoksa anormal damgası yiyiveriyoruz, dışlanıyoruz, hor görülüyoruz ve tahmin edersiniz ki korkunç muamelelere maruz kalıyoruz. O yüzden en güzel muhataplık seviyesi normal kabul edilenin altında olmalı ve anormalsek de saklamayı bilmeli. Bir çeşit savunma mekanizması... İnsanın zoruna gidiyor olmadığın veya inanmadığın gibi görünmek & davranmak fakat bazen gerekiyor.