İşkenceci anlayışa öğretim programındaki Esasici yaklaşım da diyebiliriz. Katı kuralları olan bu yaklaşım, maalesef benim ilkokul ve ortaokul çağıma denk geldi. Öğretmenlerin kral ya da kraliçe olduğu ve velinin "Eti senin kemiği benim" felsefesini benimsediği bir dönemdi. Hatırlıyorum, zamanında sınıf öğretmenim soruyu bilemediğimizde ya da gürültü yaptığımızda parmak uçlarımıza cetvelle vururdu. Bazen de tek ayakla tüm ders boyunca ayakta bekletirdi. Ortaokuldaki Matematik öğretmenim konuşan öğrencilere tebeşir atardı. Sesimizi çıkaramazdık korkudan. Ne denirse yapardık. O zaman Cimer de yoktu zaten. Öğretmeni şikayeti bırakın, o ne yaparsa yapsın doğru kabul edilirdi ve onun saygınlığı çoktu.
Şu andaki duruma baktığımızda ise, "Ben çok çektim, çocuğum çekmesin; ben çok ezildim, çocuğum kendini ezdirmesin." felsefesini benimsemiş bir veli grubunu görmekteyiz. Hadsizlikle hakkını savunmayı ayırt edemeyen bir grupla yani. Çocuğun psikolojisi bozulmasın diye öğretmenin psikolojisini bozmayı mübah sayan bir toplumla karşı karşıyayız. Öğretmenin ne yapsa suçlu sayıldığı ve Cimer'e şikayet ya da soruşturma tehdidiyle baş başa bırakıldığı bir dönemdeyiz. Yani öğrencinin kral ya da kraliçe olduğu bir öğretim sisteminde ve öğretmenin elinin kolunun bağlandığı bir ortamda bulunmaktayız. Bu durum öğretimin verimli olmasını ciddi anlamda önlemektedir. Öğretmen ne kadar donanımlı olursa olsun ve tüm çağdaş öğretici yaklaşımlarına hakim olursa olsun, tüm yetkileri elinden alınmış bir öğretmen, mesleğinde ne derece faydalı olabilir ki. Esasici yaklaşım ne kadar yanlış ve abartılıysa bu durum da bir o kadar öyledir. Öğretmenin saygınlığının ve değerinin arttığını görebilir miyiz bilmiyorum ama bunun faturası maalesef ağır olacaktır.
George Elliot :
Cimbomino oldu da zaten. Kahramanmaraş'taki olay hala daha ilk günkü gibi. Çocuğun çantasını arayıp kendisine ve çevresine zarar vermesin diye uğraşan öğretmen ve idareci o okuldan sürgün edilmiş. Durumu veliye haber vermek isteyen Rehber öğretmeninin telefonlarına cevap verilmemiş. Öğretmen her ne kadar görevini yapmaya çalışsa da izin verilmemiş. Böyle devam ederse daha pek çok olaya şahit oluruz Allah korusun. Hala daha MEB, öğretmenlere akademide eğitim verdirmeye çalışıyor. Tabi ki eğitim alsınlar ama yetkileri kısıtlanmadan ve veliler pohpohlanmadan.
+karakutu :
Cimbomino tırnak kontrolünde mendil yoksa sopa yerdik. O da çok aşırıydı bu zaman da aşırı. Bi ortasını bulamadık.
+Cimbomino :
karakutu aynen, yanlış uygulamalarla dikiş bir türlü tutmuyor. Bunun sonu iyiye gitmiyor ya göreceğiz bakalım.
Şu andaki duruma baktığımızda ise, "Ben çok çektim, çocuğum çekmesin; ben çok ezildim, çocuğum kendini ezdirmesin." felsefesini benimsemiş bir veli grubunu görmekteyiz. Hadsizlikle hakkını savunmayı ayırt edemeyen bir grupla yani. Çocuğun psikolojisi bozulmasın diye öğretmenin psikolojisini bozmayı mübah sayan bir toplumla karşı karşıyayız. Öğretmenin ne yapsa suçlu sayıldığı ve Cimer'e şikayet ya da soruşturma tehdidiyle baş başa bırakıldığı bir dönemdeyiz. Yani öğrencinin kral ya da kraliçe olduğu bir öğretim sisteminde ve öğretmenin elinin kolunun bağlandığı bir ortamda bulunmaktayız. Bu durum öğretimin verimli olmasını ciddi anlamda önlemektedir. Öğretmen ne kadar donanımlı olursa olsun ve tüm çağdaş öğretici yaklaşımlarına hakim olursa olsun, tüm yetkileri elinden alınmış bir öğretmen, mesleğinde ne derece faydalı olabilir ki. Esasici yaklaşım ne kadar yanlış ve abartılıysa bu durum da bir o kadar öyledir. Öğretmenin saygınlığının ve değerinin arttığını görebilir miyiz bilmiyorum ama bunun faturası maalesef ağır olacaktır.