-Vücudumdan gelen her garip sese karşı çok utanırım buna geğirmek de dahil ;)
-Esprimi çok komik zannedip ya da bana göre çok komik olan bir olayı anlattığımda karşı taraf gülmezse cidden morarıyorum.
-Yere kapaklanmak kabusum olabilir. Allah yürürken ayağımı yerden kesmesin.
-Bir gezide uykusuzluktan kafamı kaldırıp bakmaya halim bile yokken eşimle aynı renk T-shirt giyen birini eşim zannedip koluna girmiştim. Adam ne oluyoruz diye tepki verdi haliyle. Adamın yüzünü görünce şok olup affedersiniz eşim sandım derken utancımdan delirecektim az daha. Eşim gelip beni kurtardı çok şükür ama cidden hayatımda yaşadığım en utanç verici anlardan biriydi. Adam yanındaki insanlara olayı anlatıp onlarla beraber bana gülmesi beni daha da yerin dibine sokmuştu. Umarım bir gün kendisi de bana yaşattığını yaşamadan ölmez diyorum. Yaptık bi hata, özür de diledik. Ne diye elaleme beni maskara etti ki anlamış değilim. Yazarken bile utanıyorum öyle böyle değil. Nasılsa burada beni kimse tanımıyor. İçimi dökmek iyi geldi. :)
-Pot kırmak da korkularım arasında. Birisinin bilmediği bir durumu bilmeden ona anlatmak cidden çok utanç verici. Hay Allah bilmiyor muydun derken yerin dibine geçmek istemem hayatım boyunca.
Utandığımız çok şey var daha eklenecek ama karşı tarafın da insan olduğunu ve her an hata yapabileceğini unutmamak lazım bence. Çok büyük bir suç olmadıktan sonra kusurları görmezden gelmemiz ve mükemmelliyetçi tarafımızı törpülememiz gerektiğine inanıyorum. Kusursuzluk diye bir şey yok insan hayatında. Beni kusurlarımla kabul edecek insanların yanında var olmayı tercih ediyorum. Sürekli kusur arayan insanlarla yaşayamam zaten.
Engellediğim biriyle başka bir ortamda denk gelirsem utanmak değil de garip, tuhaf anlatılmaz bir hissiyat oluyor gerçekten. Bazı insanlarla hikayeniz bittiğinde karşınıza çıkmalarından pek hoşlanmıyorsunuz.
EgoKiller :
Aynen öyle. Bu böyle basit bi kapris değil artık hayatının bi parçası olmasını istemiyorsan o kişinin, bir yerde karşılaşmak iyi hissettirmiyor.
Çorap olayı çok kötü ya, bilerek giydiyseniz zaten tehlikeli bir oyun oynamışsınızdır :D ama bazen ayakkabı içinde bi şeyler oluyor, ayakkabıyı bi çıkarıyorsun bi delik. Aman tanrımmmmm, gerçekten utandırıcı oluyor.
Düşmek çok nahoş bir durum; bir de bir yerlerin açıldıysa daha da kötü. Etrafına toplanan insanlar da cabası. Senin zaten canın yanmış, bir de onlar toplandıkça utancın artıyor. Garip bi durum.
Utanmak güzeldir. Asıl utanmazlardan korkmak lazım. Yaptığı suçtan zerre yüzü kızarmayan, yüzüne tükürsek Ya Rabbi şükür diyen ve suçlu olmasına rağmen zeytinyağı gibi üste çıkmaya çalışan insanlardan uzak durmak lazım. Buradaki kriterler çok masum ve insancıl geliyor bana. İnsanız ya hata yaparız. Bazen hatalardan yüzümüz kızarır utanırız. Önemli olan hatayı kabul edip gerekirse özür dilemek. Hata yapıp pişmiş kelle gibi sırıtan odunlardan cidden nefret ediyorum. Utanmasını bile bilemeyecek kadar kalbi kararmış tipler bana uzak Allah'a yakın...
-Esprimi çok komik zannedip ya da bana göre çok komik olan bir olayı anlattığımda karşı taraf gülmezse cidden morarıyorum.
-Yere kapaklanmak kabusum olabilir. Allah yürürken ayağımı yerden kesmesin.
-Bir gezide uykusuzluktan kafamı kaldırıp bakmaya halim bile yokken eşimle aynı renk T-shirt giyen birini eşim zannedip koluna girmiştim. Adam ne oluyoruz diye tepki verdi haliyle. Adamın yüzünü görünce şok olup affedersiniz eşim sandım derken utancımdan delirecektim az daha. Eşim gelip beni kurtardı çok şükür ama cidden hayatımda yaşadığım en utanç verici anlardan biriydi. Adam yanındaki insanlara olayı anlatıp onlarla beraber bana gülmesi beni daha da yerin dibine sokmuştu. Umarım bir gün kendisi de bana yaşattığını yaşamadan ölmez diyorum. Yaptık bi hata, özür de diledik. Ne diye elaleme beni maskara etti ki anlamış değilim. Yazarken bile utanıyorum öyle böyle değil. Nasılsa burada beni kimse tanımıyor. İçimi dökmek iyi geldi. :)
-Pot kırmak da korkularım arasında. Birisinin bilmediği bir durumu bilmeden ona anlatmak cidden çok utanç verici. Hay Allah bilmiyor muydun derken yerin dibine geçmek istemem hayatım boyunca.
Utandığımız çok şey var daha eklenecek ama karşı tarafın da insan olduğunu ve her an hata yapabileceğini unutmamak lazım bence. Çok büyük bir suç olmadıktan sonra kusurları görmezden gelmemiz ve mükemmelliyetçi tarafımızı törpülememiz gerektiğine inanıyorum. Kusursuzluk diye bir şey yok insan hayatında. Beni kusurlarımla kabul edecek insanların yanında var olmayı tercih ediyorum. Sürekli kusur arayan insanlarla yaşayamam zaten.