Öğretmenlik anlatılmaz yaşanır. Uzaktan çok kolay görünen, tatilleri bol zannedilen ve yata yata para kazanılan bir meslekmiş gibi düşünülen öğretmenlik; özveri, fedakarlık, sabır, tahammül ve büyük bir sorumluluk gerektirir. Bildiklerini öğrencilerin anlayabilecekleri en iyi yöntemle ve seviyede onlara aktarabilme sanatıdır. Dersi anlatıp geçemezsiniz, her bir öğrencinin anlamasını da sağlamalısınız. Siz bunun için çabalarken bazı öğrencilerin dersi kaynatma, sabote etme, gürültü yapma vb.davranışlarına da katlanmalısınız. Öğrencileri uyarırken de çok dikkatli olmalısınız çünkü her an Cimer'e şikayet edilebilirsiniz. Veliler, size işinizi öğretmeye kalkabilir, ona da sabırla yaklaşmalısınız. Bir sürü evrakla karşı karşıya kalırsınız. Bunların da en önemlisi sınav kağıtları. Onları okurken kılı kırk yarıp doğru bir ölçme ve değerlenlendirme yapmalısınız. Bunu yaparken sıkılabilir, bunalabilir ve etrafınıza sarabilirsiniz. 😊 Kağıtlar üstünüze üstünüze gelir, bitse de kurtulsam diyebilirsiniz. Eve iş götürüp getirirsiniz de bilmeyenler sadece okulda çalıştığınızı zanneder. Daha neler neler var da yazmakla bitmez. Öğretmenlerin işini kolay zannedenleri eğitim fakültesine yollamak lazım ya da bir ders saati boyunca sınıfta tutmak. Durumun özeti: "Davulun sesi uzaktan hoş gelir."
Bu zamana denk gelen öğretmenler gerçekten şansız ve işleri çok zor. O kadar üzücü bir durum ki. Çok fazla iş yükü olmasının yanı sıra; kalabalık sınıflar, anlayışsız veliler, karşılaşılan mobbingler, şikayetler & cimerler bir türlü sıkıntıları bitmiyor gerçekten de. Evde bir iki hadi üç olsun çocuğu ile baş edemeyen ebeveynler 30-40-50 kişilik sınıflarda baş etmeye çalışan ve bunu yapmaya çalışırken de perişan olan öğretmenlere karşı çok acımasız ve anlayışsız. Sosyal medya varlığı öğretmen mesleğine karşı duyulan anlayışsız ve terbiyesiz yorumları da her defasında gözler önüne seriyor. Birisine beddua etmek istiyorsan "öğretmen ol inşallah" diyebilirsin. Atanması çok ayrı dert, sürdürmesi daha bi ayrı dert.
Bazen gerçekten tek bir atm oluyor o bulunduğunuz civarda ve acil para çekmek zorundasınız. Diğer banka önleri boşken ya da tek tük insan varken, sizin para çekeceğiniz atm'nin önü bedava bir şeyler dağıtılıyormuşcasına doludur. Üstüne üstelik sıranın en önündeki dedenin veya nenenin bilgi girerek birilerine para göndermeleri gerek. Allah'ım tam bi kabus. Birileri yardım etmeye çalışır, bazı bilgiler eksiktir para gönderilecek kişi aranır. Tekrardan karşıdan bilgi beklenir. Yeminle yaşadım bunları. Teknoloji bilmek güzel şey. Al arkadaşın ibanını zırt diye yolla kardeşim. Hani dedelere nenelere yine pek bi şey diyemiyorum ama ATM'yi evine sanki götürecek gibi davranan gençlere ne demeli. ATM'de işiniz varsa gerçekten sabır ve tahammülünüz de olmalı. Bu toplu taşıma binme sırasına benzemiyor, bazen sonsuzluk gibi geliyor o bekleme süreci.