Analı Babalı Büyüyen Çocuk VS Boşanmış Aile Çocuğu

Küratör: George Elliot

08.08.2026 - 17:10

#aile
✍️ Bu Kriterya'daki Kritikler 👑 George Elliot Cimbomino
%57 %43

Ağırlıklı ortalama. (Toplam 7 kişi oy kullandı)

Huzursuz ve mutsuzdur. 😢 0% / 100%
Özgüvenli ve kendinden emindir. 😎 100% / 0%
Anksiyete, depresyon, özgüven eksikliği, suçluluk psikolojisi, öfke ve içe kapanma görülebilir. 0% / 100%
Hayat dolu, neşeli, dışa dönük ve arkadaş canlısıdır. 100% / 0%
Hediyelerin biri gelir biri gider ama hayatında hep bir şeyler eksiktir. 0% / 100%
Anne ve babasının hep yanında olması ona en güzel hediyedir. 100% / 0%
Duygusal yönden bağlanma sorunu yaşamayabilir ve ileride aile kurmaktan korkmayabilir. 86% / 14%
Zor durumların üstesinden gelebilir çünkü sağlam bir psikolojiye sahiptir. 86% / 14%
Kendi kendine yetebilmeyi öğrenmiştir çünkü genelde yalnızdır. 0% / 100%
İmrenilecek ve keşke benim de olsa denilecek kadar şanslıdır. 100% / 0%

Kritikler

George Elliot KÜRATÖR
5
Bir çocuğa baktığımızda onun aslında ailesinin bir yansıması olduğunu görebiliriz. Mutsuz ve boşanmış bir ailenin çocuğu da mutsuz, evliliği mutlu devam edebilen bir ailenin çocuğu mutludur genelde. Boşanmış aile çocukları, daha somut dönemde olup soyut durumları algılayamadıkları için hep kendilerine yönelik düşünürler. Anne ve babasının boşanma sebebinin kendileri olduğunu düşünerek kendilerini suçlarlar ve genelde kendilerine yönelik değersizlik hissi ve özgüven eksikliği yaşarlar. Bu gibi olumsuz duygular gelecekteki yaşamı da olumsuz etkileyebilir çoğu zaman. Potansiyelinin hiçbir zaman farkına varamayabilir, başkaları kendilerini yüceltirken onlar kendilerini bir şekilde aşağı çekebilirler. Bu da zamanla anksiyete, depresyon, panik atak, bipolar bozukluk gibi ağır psikolojik sorunlara yol açabilir. Bu kişiler ileride aile kurmakta zorlanabilir hatta ömürleri boyunca yalnız da yaşayabilirler. O kadar çok yalnız kalmışlardır ki aile olmanın ne demek olduğunu zaten öğrenemeyebilirler. Hele ki beraber büyüyeceği kardeşleri de yoksa bu yükü sadece kendileri taşıdıkları için hep yalnız kalmak isteyebilirler. Hiçbir zaman tam bir birey olamayabilirler. Hep bir tarafları eksik kalabilir. Yeterince anne ve baba sevgisi alamayan bireyler ya çok yanlış kararlar verip sürekli partner değiştirebilir ya da yalnızlığı tercih edebilir.
Anne ve baba olmadan önce çiftlerin çok ciddi bir şekilde buna hazırlıklı olması, evliliğin oturması ve çocuğun geleceğini düşünerek hareket etmesi gerekir bence. Evliliği düzgün götürebilen, birbirinden son derece emin ve güvenli çiftler bir çocuğun sorumluluğunu alabilir. Evliliği yolunda gitmeyen ve onu kurtarmak için bebek düşünen çiftler hem kendilerine hem de o bebeğe zarar vermektedir. Bir bebek evliliği kurtarma aracı değildir. Aksine bu tarz çiftlerin bebeği değil, boşanmayı düşünmeleri daha sağlıklı olacaktır. Her çocuk anne ve babasıyla mutlu bir ortamda büyümeyi hak eder. Sürekli huzursuz ve kavgalı bir ortamda hangi çocuk mutlu olabilir. Çocuk olduktan sonra da boşanma kararı hemen alınmamalı ve çocuğun onun için ani olan bu kararı anlayabileceği yaş beklenmeli ya da uzman bir pediatristten destek alınmalıdır. Aksi takdirde yukarıda bahsettiğim durumlar yaşanabilir. Unutmayın o çocuk sizin vesilenizle bu dünyaya geldi ve yine sizin yüzünüzden hayatı mahvolabilir. O yüzden bir çocuk sahibi olmak büyük sorumluluk demektir. Çok uç bir örnek de olsa çocuğunuz sevgisizlikten psikopat da olabilir ya da kendine son derece güvenen bir kahraman da olabilir. Bu tamamen aileye göre şekillenir diyemeyiz belki ama en azından bunun tohumları ailede atılır. O yüzden o tohumlara çok dikkat etmek gerekir.
08.08.2026 - 17:42 (Düzenlendi: 08.08.2026 - 17:50)
[+] Cevaplar (2)
+Cimbomino : George Elliot ailesinin boşanması yüzünden sürekli kendini suçlayan çocuklara Can Dostum filminde Sean'ın sarıldığı gibi "Bu, senin suçun değil." deyip sarılmak istiyorum.